• تاریخ : ۱۱ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : پزشکی

جام جم: آیا می دانید که روند منطقی و درست رشد کودکان از لحاظ دستیابی به مهارت های ارتباطی چگونه طی خواهد شد؟ کودکان تا قبل از سه سالگی، تنها از طریق حسی حرکتی و لامسه نسبت به جهان اطراف خود آگاهی کسب می کنند، اما همین کودک پس از سه سالگی می تواند جمله بسازد و مفاهیم را متوجه شود و شروع به صحبت کردن کند. اما در این میان، بسیاری از والدین، نگران زیاد صحبت کردن کودکانشان هستند، در حالی که زبان به عنوان یکی از عوامل رشد شناختی کودکان محسوب خواهد شد. می توان از این واکنش رفتاری، نقطه قوتی برای رشد مهارت های ارتباطی کودک به وجود آورد.
برخورد صحیح با پرحرفی کودکان

صدیقه بزازان، کارشناس ارشد روان شناسی می گوید: یکی از اصول تشخیص کودکان باهوش، تسلط سریع تر بر تکلم هست، یعنی رشد شناختی بچه هایی که دیرتر از سه تا ۳٫۵ سالگی صحبت می کنند، با تاخیر صورت می گیرد، اما زیاد صحبت کردن کودکان، در بسیاری موارد نیز با هدف جلب توجه والدین قابل بررسی هست.

حرف زدن کودک، نشانه هوشیاری
روان شناسان کودک تاکید می کنند پرورش توان حرف زدن در سنین پایین، بر مهارت های رفتاری یا توانایی گفتاری و شنیداری و تقویت حس کنجکاوی کودک تاثیر می گذارد. بر این اساس بهتر هست که والدین هنگام حرف زدن کودک، دست بزنند یا به طریق دیگری شادی خود را نسبت به توانایی که در او در حال شکل گیری هست، نشان دهند. به بیان دیگر هر چقدر کودکی زودتر به حرف بیفتد در پرورش استعداد های شناختی و ارتباطی اش سریع تر رشد خواهد کرد.

بزازان با اشاره به این که وقتی کودکتان را به حرف زدن تشویق می کنید، او را به استفاده از استعداد طبیعی شنیدن نیز ترغیب می کنید، می افزاید: یکی از نشانه های ارزیابی کودکان باهوش، توانایی آنها در تکلم هست، چراکه دیر حرف زدن کودکان یعنی صحبت کردن آنها پس از سه تا ۳٫۵ سالگی، رشد مهارت های ارتباطی و شناختی کودک را با تاخیر مواجه می کند.

به گفته وی، روان شناسان کنجکاوی را نیز یکی از اصلی ترین دلایل پرحرفی بچه ها تلقی می کنند؛ حس کنجکاوی کودکانه ای که از سوی والدین گاه مورد بی توجهی قرار می گیرد.

به من توجه کن!
شاید تاکنون بارها توجه کرده باشید زمانی که مادران با تلفن به مدت طولانی صحبت می کنند یا در جمعی مشغول صحبت هستند و از کودکشان غافل می شوند، کودک با صحبت کردن طولانی یا پرسش های مکرر سعی می کند که توجه مادر را به خود جلب کند. روان شناسان ریشه این نوع واکنش های رفتاری کودک را جلب توجه والدین می دانند.

بزازان با تاکید بر این که گاهی ترس کودکان نیز به زیاد صحبت کردن آنها منجر خواهد شد، می افزاید: این اتفاق بویژه در سنین پایین و برای کودکانی که شب ها از تنها خوابیدن در اتاق خود می ترسند، اتفاق می افتد. چنین کودکانی از والدینشان می خواهند که کنار آنها بمانند تا با آنها صحبت کنند. حسادت نیز بخصوص پس از به دنیا آمدن فرزند جدید در خانواده، برای کودکان بالای سه سال، می تواند عاملی برای زیاد صحبت کردن و جلب توجه والدین محسوب شود.

این روان شناس تاکید می کند: در بسیاری موارد، زیاد حرف زدن حتی در بزرگسالان نیز وسیله ای برای پوشش پریشان احوالی روحی یا نگرانی های درونی هست. اگر والدین به فرزندشان به اندازه کافی توجه کنند و برایش به طور اختصاصی وقت بگذارند، اما باز هم فرزندشان به طور غیرعادی صحبت کند، باید به دنبال ریشه های روانی قضیه بگردند. نباید فراموش کرد که گاهی نیز کم حرف زدن کودکان می تواند نشانه ای از بروز افسردگی در آنها باشد.

برای کودک وقت بگذارید
آنچه والدین یا پرستاران کودک باید توجه داشته باشند این هست که روزانه به مدت یک ساعت، زمانی را به کودک اختصاص بدهند و در آن زمان، کودک را در انتخاب نوع بازی یا سرگرمی دلخواهش آزاد بگذارند، با کودک نقاشی کنند، کتاب بخوانند، بازی کنند، کارتون ببینند یا به پارک بروند.

بزازان با تاکید بر فراهم کردن فرصتی برای بروز خلاقیت کودکان طی بازی های روزانه می گوید: اختصاص زمانی حدود یک ساعت در روز برای کودک، نه تنها باعث خواهد شد که او احساس کند که مورد توجه هست، بلکه نیاز او برای بروز کنجکاوی از طریق بازی، نقاشی و قصه گویی مرتفع خواهد شد.

همچنین از لحاظ عاطفی به والدین اش نزدیک تر و از نظر شناختی غنی تر خواهد شد و به رشد خلاقیت و تکامل اجتماعی اش کمک خواهد شد.

نتیجه بررسی های روان شناسان و تجربیات شخصی بیشتر والدین نشان داده هست که انگیزه برای صحبت کردن زیاد کودکان با هدف جلب توجه، زمانی که پدر و مادرها به طور اختصاصی زمانی را برای بازی یا سرگرمی آنها اختصاص داده اند، به حداقل رسیده هست؛ یعنی اختصاص چنین زمانی، فرصتی را فراهم می کند تا به بسیاری از پرسش های کودک، پاسخ های منطبق با سطح درکش داده شود.

به گفته بزازان، اگر والدین چنین زمانی را هر روز به فرزندشان اختصاص دهند، می توانند بدون نگرانی به پرسش های کودکانه آنها پاسخ دهند و فرصتی را برای ایجاد حس عاطفی مطلوب از طریق صحبت کردن با فرزندشان فراهم کنند.

  • تاریخ : ۱۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : پزشکی

ایران: آیا کودک شما هم در میهمانی ها از کنار شما تکان نمی خورد و حالتی از گوشه گیری و سستی در او مشاهده می کنید آیا رنگ چهره اش هنگام حرف زدن در جمع، سرخ خواهد شد و به راحتی صحبت نمی کند. اگر پاسخ شما مثبت هست، ممکن هست کودک شما کمرو باشد. کمرویی حس بی اعتمادی به خویشتن هست که در اجتماع و هنگام برقراری ارتباط فرد با دیگران به وجود می آید. کودک کمرو واهمه دارد که مبادا دیگران درباره او عقیده خوبی نداشته باشند یا او را دست کم بگیرند. به همین علت در میهمانی ها گوشه گیر و اغلب سر به زیر هست، از غذا خوردن طفره می رود، معمولاً مردد هست و از حضور در جمع لذت نمی برد.برای حل این مشکل سعی کنید علت یا عوامل کمرویی کودکتان را بیابید. معمولاً قضاوت دیگران مهمترین عامل خجالت کودک هست؛ او می ترسد مبادا مورد تمسخر بزرگترها یا حتی همسالان خود قرار گیرد. پس از سرزنش دائمی او بپرهیزید. اگر کودکتان کاری را ناشیانه انجام داد یا در ادای بعضی از کلمات اشتباه کرد، به هیچ وجه به او نخندید و او را مسخره نکنید. سعی کنید به او بیاموزید که نباید همیشه در این فکر باشد که دیگران درباره او چگونه قضاوت می کنند. کودک خجالتی از ترس این که کاری را اشتباه انجام دهد، یا سخنانش نادرست و نابجا باشد، معمولاً کاری را انجام نمی دهد و از سخن گفتن هم امتناع می کند. به او بگویید که همه ما ممکن هست اشتباه کنیم، مهم این هست که از تمام توانایی های خود برای درست انجام دادن کارها بهره بگیریم.
بچه های خجالتی

سخن گفتن با صدای بلند، ولی شمرده را به کودکتان آموزش دهید و با او تمرین کنید. او را تشویق کنید هنگام سخن گفتن به مخاطبش نگاه کند.کودک خود را تشویق کنید در اجتماع حضور بیشتری داشته باشد. شرکت در بازی های گروهی و فعالیت های تیمی همسالانش، حس اعتماد به نفس را در او تقویت خواهد کرد و مانع گوشه گیری کودک خواهد شد.با صمیمیت از او بخواهید احساساتش از جمله شادی، غم، عصبانیت و تنهایی را برایتان بازگو کند و اگر از لحاظ عاطفی لطمه دیده بود یا ترسیده بود، به او کمک کنید. هرگز از بیان احساساتش درباره ترسیدن و لطمه دیدن جلوگیری نکنید.

  • تاریخ : ۱۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : پزشکی

ایسنا: یک دکترای روانشناسی کودک و نوجوان با تاکید بر اینکه کودکان حرف‌های والدین را خیلی خوب درک می‌کنند و آنها را می‌پذیرند گفت: شاید والدین از زدن حرفی منظور خاصی نداشته باشند اما فرزندان حرف آنان را جدی می‌گیرند و خود را با آن برچسبی که به او نسبت داده می‌شود، می‌شناسند.
به کودکان خود نگویید

دکتر محمد زارع نیستانک با اشاره به اینکه همه ما گاه در مواقع عصبانیت یا ناراحتی حرف‌هایی را به فرزندانمان می‌زنیم که موجب رنجش آنها می‌شود گفت: بعضی نیز به تکرار این حرف‌ها عادت کرده‌اند و متوجه ناراحتی فرزندشان نمی‌شوند. وی با تاکید بر اینکه باید از گفتن حرف‌هایی در مقابل فرزندان خودداری کرد گفت: والدین باید از بکار بردن «من را تنها بگذار» خودداری کنند. پدر یا مادری که فرصتی برای استراحت و تمرکز نداشته باشند، نمی‌توانند به وظایف خود به درستی عمل کنند. زارع نیستانک گفت: پدر و مادر به عنوان یک انسان احتیاج به زمان برای تنهایی و تجدید قوا دارند ولی اگر والدین به فرزند بگویند ما را تنها بگذارد یا مزاحم نشو، کودک به مرور احساس می‌کند، صحبت کردن با آنان نه تنها فایده‌ای ندارد، بلکه موجب آزار نیز می‌شود. اگر والدین از همان ابتدا و کودکی فرزند این رویه را در پیش گیرند، در آینده که وی دچار مشکلات جدی‌تری می‌شود نیز نمی‌توانند با وی صحبت و یا حتی مشورت کند. این دکترای روانشناسی کودک و نوجوان گفت: اگر والدین زندگی پر مشغله‌ای دارند باید از راه‌هایی برای کاهش فشار در زندگی‌ استفاده کنند.

وی خاطر نشان کرد: گفتن جملاتی مانند «تو چرا آنقد بد اخلاق هستی؟»، «تو چرا آنقدر خجالتی هستی؟»، «تو چرا اینقدر بازیگوش هستی؟» موجب کاهش اعتماد به نفس در کودکان می‌شود. زارع نیستانک گفت: کودکان حرف‌های والدین را خیلی خوب درک می‌کنند و آنها را می‌پذیرند. شاید والدین از زدن حرفی منظور خاصی نداشته باشند اما فرزندان حرف آنان را جدی می‌گیرند و خود را با آن برچسبی که به او نسبت داده خواهد شد می‌شناسند.

  • تاریخ : ۱۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : پزشکی

با رسیدن به پایان سال میلادی، رنگ موهای برتر هر سال معرفی می شوند. از رنگ های زیبای بلوند گرفته تا رنگ های تیره، شرابی، قرمز و حتی چند رنگ، ۲۹ بهمن ۱۰ رنگ موی برتر برای سال ۲۰۱۸ را با شما به اشتراک می گذارد.

۱ ) آمبره طلایی

رنگ موی برتر - آرایش مو

برای اینکه این رنگ آمبره به خوبی روی موها نمایان شود، باید تغییر رنگ از تیره به روشن را خیلی ملایم و بدون اینکه مشخص شود، اعمال کنید، بدین شکل که رنگ تیره از فرق سر آغاز شده و کم کم به رنگ روشن و بلوند طلایی انتهای مو می رسد.

۲ ) نارنجی سوخته

رنگ موی برتر - آرایش مو

رنگ موی نارنجی سوخته، نیمی نارنجی و نیمی قرمز هست، اما در رنگ نهایی تفاوت این دو رنگ مشخص نیست و شما موهایی یکدست و یکرنگ دارید. این رنگ به عنوان یکی از ده رنگ موی برتر سال ۲۰۱۸ برای پوست های روشن بیشتر پیشنهاد خواهد شد.

۳ ) رنگ موی عسلی آمبره

رنگ موی برتر - آرایش مو

به این ترکیب رنگ مو به اصطلاح چشم ببر گفته خواهد شد، رنگی که ترکیبی از رنگ موی عسلی، آمبره و قهوه ای روشن هست. این رنگ مو حتی زمانیکه ریشه موها رشد می کند نیز زیبایی خاص خودش را حفظ می کند.

۴ ) رنگ موی شکلاتی و صورتی روشن

رنگ موی برتر - آرایش مو

ترکیبی غیرعادی از رنگ قهوه ای شکلاتی و صورتی روشن که وقتی کنار هم قرار می گیرند سایه روشن های زیبایی ایجاد می کنند. این ترکیب رنگ موی تیره و هایلایت های زیبایش بسیار مدرن و به روز هست و به عنوان یکی از ده رنگ موی برتر سال ۲۰۱۸ معرفی شده هست.

بیشتر بخوانید:  ده رنگ موی بلوند زیبا از طیف های رنگ های متفاوت

۵ ) رنگ موی عسلی روشن

رنگ موی برتر - آرایش مو

مرز باریکی بین رنگ موی عسلی روشن و بلوند وجود دارد. در این رنگ مو که بسیار روشن و طبیعی هست اثری از رنگ زرد یا طلایی دیده نمی شود. این رنگ موی طبیعی برای هر رنگ پوستی جذابیتی متفاوت خواهد داشت.

۶ ) رنگ موی ترکیبی فانتزی

رنگ موی برتر - آرایش مو

رنگ موی ترکیبی فانتزی به عنوان یکی از ده رنگ موی برتر سال ۲۰۱۸ به اصطلاح رنگ جواهر گفته خواهد شد، رنگ موی ترکیبی از رنگهای فانتزی اما نه به شکلی که همانند سایر رنگهای فانتزی بیش از حد خودش را نمایان کند. این ترکیب رنگ یکی از سخت ترین ترکیب های رنگ هست که باید با دقت و ظرافت خاصی مراحل رنگ کردن مو در آن طی شود.

۷ ) رنگ موی بلوند کرم

رنگ موی برتر - آرایش مو

این رنگ مو، رنگی ملایم تر و سبک تر نسبت به سایر رنگهای بلوند هست که روشنی آن به سمت رنگ کرم می رود. رنگ موی بلوند کرم، رنگی مناسب برای فصل های سرد بخصوص زمستان هست و در کنار لباس های رنگ گرم و تیره زمستانی به خوبی خودش را نشان می دهد.

۸ ) رنگ مو بلوند برنز

رنگ موی برتر - آرایش مو

به این رنگ مو بلونز (ترکیبی از بلوند و برنز) گفته خواهد شد. این رنگ به موهای تیره به خوبی بعد و حجم می دهد. می توانید از این رنگ بعنوان هایلایت، لا به لای موهایتان استفاده کنید.

۹ ) رنگ مو سفید یا بلیچ

رنگ موی برتر - آرایش مو

رنگ موی سفید شاید رنگی نباشد که افراد زیادی برای موهایشان انتخاب کنند ، هرچند سفید شدن مو تا این حد هم مراحل سختی را لازم دارد و رسیدن به چنین رنگی بسیار سخت هست. این رنگ بعنوان یکی از ده رنگ موی برتر سال ۲۰۱۸ انتخاب شده هست.

بیشتر بخوانید:  کارهایی که باید برای مراقبت از موهای رنگ شده انجام دهید

۱۰ ) رنگ موی خاکستری

رنگ موی برتر - آرایش مو

رنگ موی خاکستری که آن را رنگ موی فلفل نمکی هم می خوانند رنگی عجیب اما در عین حال زیباست. این رنگ مو یکدست طوسی یا خاکستری نیست بلکه در آن ترکیبی از رنگ مشکی، سفید و خاکستری دیده خواهد شد که همین مساله آن را نسبت به سایر رنگهای خاکستری متفاوت می سازد.

  • تاریخ : ۱۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : پزشکی

یکی از نگرانی های مادران در دوران بارداری برقراری رابطه جنسی در دوران بارداری هست، بسیاری از مادران و پدران تصور می کنند که رابطه زناشویی در بارداری خطرناک هست، در حالی که طبق توصیه پزشکان اگر مادر بارداری در وضعیت بارداری پرخطر قرار نداشته باشد، باید بتواند به راحتی و بدون هیچ گونه نگرانی رابطه جنسی خود با همسرش را در تمام مراحل بارداری حفظ کند، زیرا فواید رابطه جنسی در دوره بارداری بسیار حائز اهمیت هست. این کار نه تنها برای مادر باردار و جنین مضر نیست، بلکه فواید بسیاری داشته و به سلامت مادر باردار و جنین و همچنین حفظ صمیمیت و انسجام خانوادگی نیز کمک بسیاری می کند. 

میل و رابطه جنسی در بارداری

ممکن هست مادران باردار در مورد رابطه جنسی و مسائل مربوط به آن در دوران بارداری سوالات زیادی داشته باشند و با تغییرات عمده ای در زندگی زناشویی خود مواجه شوند. یک فرد باردار باید از تغییرات زندگی زناشویی خود در طول بارداری آگاه باشد. با مطالعه این مقاله می توانید اطلاعات مفیدی در این زمینه کسب کنید.

بعضی از بانوان به دلیل افزایش میزان هورمون های بارداری مانند پروژسترون و استروژن در بدن و افزایش جریان خون در سینه ها و اندام تناسلی در دوران بارداری بیشتر از گذشته حساس می شوند. حتی بعضی از آنها اولین ارگاسم خود را در دوران بارداری تجربه می کنند و یا ممکن هست به ارگاسم چندباره برسند. ممکن هست این امر بدلیل جریان زیاد خون یا بکاربردن روش های متفاوت و تحریک مستقیم کلیتوریس (Clitoris) باشد. همچنین در دوران بارداری میزان ترشحات واژینال افزایش می یابد، اما تغییرات هورمونی موجب تند شدن بو و طعم آن خواهد شد.

رابطه جنسی در سه ماهه اول بارداری

با وجود اینکه بارداری در چند ماه ابتدایی خود را نشان نمی دهد، اما تغییرات عمده ای در حال وقوع هست که می تواند میل و رابطه جنسی را تحت تاثیر قرار دهد. ممکن هست تمایلی به رابطه جنسی با همسر خود نداشته باشید زیرا:

-بدلیل رشد جنین در بدنتان احساس خستگی مفرط دارید،

-پستان ها در حال رشد هستند تا برای شیردهی آماده شوند، به همین دلیل دردناک اند، درست مانند زمان پیش از عادت ماهیانه،

-حالت تهوع و یا استفراغ دارید.

از طرفی شاید واقعا تمایلات جنسی داشته باشید اما بعضی از این عوارض بارداری به شما اجازه این کار را ندهند. به حرف بدنتان گوش کنید.

رابطه جنسی در سه ماهه دوم بارداری

آغاز سه ماهه دوم بارداری در بعضی از بانوان باردار همراه با بازگشت انرژی و پایان تهوع هست. خواهید دید که هورمون ها، پوست و موهای تان را درخشان و لطیف کرده اند، بطوریکه دیگران نیز به این موضوع اشاره می کنند، این مرحله از بارداری «گل کردن» نام دارد. شکم تان خود را نمایان می کند بطوریکه مردم متوجه می شوند شما باردارید. بسیاری از بانوان از پشت سرگذاشتن سه ماهه اول بارداری و عبور از خطر سقط جنین، بسیار احساس خوبی دارند و در آرامش کامل و اعتماد بنفس این دوره را پشت سر می گذرانند.

با این حال در بعضی از بانوان این دوره نیز همراه با حالت تهوع یا کاهش میل جنسی هست. اگر شما نیز جز این دسته هستید، بهتر هست سخت نگیرید، استراحت و مراقبت از خود می تواند به آرامش و احساس شما کمک کند.

سه ماهه دوم بارداری زمان انجام آزمایشات مختلف بارداری از جمله آمنیوسنتز و نمونه برداری از پرزهای جنینی هست. به همین دلیل توصیه خواهد شد تا چند روز پس از انجام این آزمایشات استراحت کنید و رابطه جنسی و زناشویی نداشته باشید.  

رابطه جنسی در سه ماهه سوم بارداری و نزدیکی در ماه نهم بارداری

با توجه به بزرگتر شدن رحمتان در طی سه ماهه گذشته، شاید در حال حاضر احساس خستگی کنید. وزن اضافه ای که حمل می کنید، به علاوه تغییرات و مشکلات جسمانی بارداری مانند کمردرد، تورم دست و پا و مچ، و سوزش سر دل یا ترش کردن، می توانند میل جنسی شما را سرکوب کنند. با این حال جای نگرانی نیست، بهتر هست بطور مرتب و مکرر درباره این احساسات و حالات خود با همسرتان گفتگو کنید. اما اگر احساس خوبی نسبت به شکم برآمده خود دارید و هنوز احساس جذاب بودن می کنید، می توانید با همسرتان رابطه جنسی خوبی داشته باشید. این حالت در افراد متفاوت هست، پس هرکاری که احساس تان می گوید انجام دهید.

پوزیشن رابطه جنسی در بارداری

اگر هنوز از رابطه جنسی و زناشویی عمیق لذت می برید، می توانید از پوزیشن های گوناگونی استفاده کنید. در اواخر بارداری بدلیل پستان های دردناک و شکم برآمده، شاید نتوانید براحتی بعضی از پوزیشن ها را امتحان کنید، پس بهتر هست اکنون از این فرصت استفاده کنید.

برای این کار می توانید پوزیشن های زیر را امتحان کنید:

به پهلو دراز بکشید، و در حالیکه پشت به همسر خود قرار دارید، زانوهای خود را به داخل شکم خم کنید. در این پوزیشن دخول عمیق انجام نمی شود و شکم شما نیز روی تخت قرار می گیرد.

در حالیکه همسرتان به پشت دراز کشیده، روی زانوهای خود و بالای او قرار بگیرید، پاهای خود را از هم باز کنید و خود را پایین و به سمت او بیاورید. در این پوزیشن براحتی میتوانید از شکم خود مراقبت کرده و سرعت و میزان دخول را کنترل کنید.

در حالیکه همسرتان در پشت شما قرار دارد، به صورت چهار دست و پا روی زمین قرار بگیرید. سعی کنید دخول بسیار عمیق نباشد.

پهلو به پهلو و روبروی هم دراز بکشید، یک پا را روی کمر همسرتان بگذارید، در این پوزیشن دخول عمیقی صورت نمی گیرد و تخت نیز از شکم تان محافظت می کند.

رابطه جنسی یا ارگاسم در انتهای بارداری، منجر به شروع انقباضات رحمی موسوم به برکستون هیکس (Braxton Hicks) می شوند. اگر این کار را انجام دهید، خواهید دید که عضلات رحم و شکم تان سفت می شوند، این امر کاملاً طبیعی هست و نگران کننده نیست.

ریختن منی در دوران بارداری

پزشکان توصیه می کنند با  کامل شدن دوره بارداری و زمانیکه کودک تان آماده تولد خواهد شد، برای تحریک زایمان از رابطه جنسی استفاده کنید. چرا که درون مایع منی ماده ای بنام پروستاگلاندین (Prostaglandin) وجود دارد که دهانه رحم را شل می کند و همچنین هورمون اوکسی توسین (Oxytocin) که بوسیله ارگاسم در بدنتان ترشح خواهد شد، می تواند موجب شروع انقباضات رحمی شود. نقش دخول در تحریک زایمان قطعی نیست اما در بیمارستان برای القاء زایمان، از تزریق داروی شیمیایی پروستاگلاندین (Prostaglandin) استفاده می کنند.

نزدیکی در دوران بارداری از نظر شرعی

در صورتی که برای زن و بچه اش ضرری نداشته باشد، مانعی ندارد. برای اطمینان از نداشتن ضرر، به پزشک متخصص مراجعه نمایید. در صورتی که برای زن و بچه اش ضرری نداشته باشد، مانعی ندارد. برای اطمینان از نداشتن ضرر، به پزشک متخصص مراجعه نمایید. (استفتاء خبری هدانا از دفتر آیت الله مکارم شیرازی.)

تغییرات هورمونی مردان در زمان بارداری همسرشان

آیا می دانستید که مردان نیز هنگام بارداری همسرشان، دچار تغییرات هورمونی می شوند؟ بدن بانوان در دوران بارداری هورمون های بی بویی بنام فرومون ترشح می کنند. بدن مردان نیز در واکنش، ترشح هورمون تستسترون (Testosterone) را کاهش و میزان هورمون های دیگر را افزایش می دهد. طبق گزارشی در بررسی سالانه انسان شناسی، مردان بدلیل آماده شدن برای فرزندداری، در بدن خود دچار تغییری در میزان هورمون پرولاکتین (Prolactin) و وازوپرسین (Vasopressin) می شوند.

هورمون پرولاکتین (Prolactin):

پرولاکتین (Prolactin) هورمونی هست که بدن را برای تولید شیر تحریک می کند. کارشناسان معتقدند زمانیکه دیگر نیازی برای باردار کردن وجود ندارد، افزایش پرولاکتین (Prolactin) موجب کاهش میل جنسی مردان خواهد شد.

هورمون وازوپرسین (Vasopressin) یا هورمون آنتی‌دیورتیک (ADH): 

این هورمون که به هورمون تک همسری معروف هست، با باردار شدن همسر در بدن مردان بیشتر تولید خواهد شد، هورمون وازوپرسین (Vasopressin) موجب سرکوب هورمون تستوسترون (Testosterone) خواهد شد زیرا این هورمون میل جنسی را افزایش می دهد، از اینرو با سرکوب کردن تستوسترون (Testosterone) پدر میل کمتری به برقراری رابطه جنسی و زناشویی خواهد داشت تا بتواند با کودک و مادر ارتباط عاطفی برقرار کند.

۶ سوال در مورد رابطه جنسی در بارداری: 

دوران بارداری برای همه مادران همراه با لحظات و تجربیات خوب و بد هست، ممکن هست در این دوران با مشکلات و سوالاتی روبرو شوید که نیاز به راهنمایی داشته باشید، فراموش نکنید که حفظ رابطه زناشویی در تمام دوران بارداری برای شما الزامی هست و تنها در مواردی که متخصص زنان این کار ارا ممنوع کند، باید از آن اجتناب کرد. در این مقاله به رایج ترین سوالاتی که در مورد برقراری رابطه جنسی و رابطه زناشویی برای مادران باردار ایجاد خواهد شد، می پردازیم:  

آیا میزان لذت جنسی در بارداری تغییر می کند؟ 

پاسخ: احتمالاً خیر. زیرا نسبت به دوران پیش از بارداری، حدود یک و نیم برابر خون بیشتری در بدن شما وجود دارد و این افزایش جریان خون می‌تواند شما را نسبت به تماس حساس‌تر کند، به همین دلیل با سهولت و راحتی بیشتری در دوران بارداری اوج لذت جنسی را تجربه می کنید. ممکن هست این اثرات طی سه ماهه دوم بارداری قوی‌تر باشد، اما در سه ماهه سوم بارداری بدلیل برآمده شدن بیش از حد شکم ممکن هست لذت بسیار زیادی از آمیزش جنسی نداشته باشید، پس به کمی خلاقیت نیاز خواهید داشت. شاید دوست نداشته باشید که بدن حساس شما لمس شود و یا برعکس میل جنسی تان افزایش پیدا کند. در هر صورت این موضوع را با همسرتان در میان بگذارید. آمیزش جنسی و برقراری رابطه جنسی و زناشویی در دوران بارداری به ذهنیت شما و همسرتان بستگی دارد، باید سعی کنید ملاک های لذت در پیش از بارداری را تغییر دهید و با پوزیشن های جدید و روش های خلاقانه، به هر شکلی این رابطه را بین خود و همسرتان حفظ کنید. 

آیا رابطه جنسی و زناشویی در بارداری می‌تواند به جنین آسیب برساند؟

پاسخ: یکی از معمول‌ترین دلایل نگرانی آقایان و گاهی بانوان از برقراری رابطه جنسی و زناشویی در دوران بارداری، ترس از آسیب رساندن به فرزندشان هست. اگر شما نیز چنین نگرانی دارید، از هم اکنون می‌توانید به آشفتگی ذهن خود پایان دهید. زیرا مایع آمنیوتیک اطراف فرزندتان را بطور کامل احاطه کرده و همچون یک عایق عمل می کند، همچنین جنین شما بوسیله بالشتکی به نام دیواره رحم بطور کامل محفوظ هست و توسط لایه‌های ماهیچه‌ای و عضلانی رحم و لگن حمایت می‌شود. علاوه بر این مایع مخاطی داخل دهانهرحم‌ در مادران باردار  مانند یک سد دفاعی می کند و  از ورود عفونت‌ها و تمام مواد مضر به درون رحم و کیسه آب بطور کامل جلوگیری می‌کند. پس اطمینان داشته باشید که جنین در طی رابطه جنسی و زناشویی هیچ آسیبی نمی بیند و کاملاً در امان هست. بعضی معتقدند او حتی متوجه این عمل نمی شود. 

اگر ماده مخاطی یا نام پلاگ مخاطی دهانه رحم شما آسیب دیده یا کیسه آب‌تان پاره شده هست، از آمیزش جنسی و رابطه زناشویی پرهیز کنید، چرا که ممکن هست این عمل باعث سرایت عفونت به شما و جنین شود.

دلیل ترشح نوک پستان در طی رابطه جنسی و زناشویی در بارداری چیست؟ 

پاسخ: پستان‌های‌ مادران باردار در دوران بارداری برای شیردهی به کودک آماده می‌شوند، یعنی این‌که از حدود سه ماهگی بارداری، شروع به تولید کلستروم (Colostrum) می‌کنند، این ماده یک خوراکی پرانرژی، غلیظ و زرد رنگی هست که قبل از تولید شیر ساخته خواهد شد و جنین برای سه روز اول پس از تولدش با آن تغذیه می‌شود، این مایع آغوز نیز نامیده خواهد شد. هورمون احساس خوب و لذت که اکسی‌توسین نام دارد طی تحریک جنسی  رها می‌شود. این همان هورمونی هست که وقتی شیردهی می‌کنید نیز آزاد می‌گردد. این  هورمون به شما کمک می‌کند تا تحریک شوید و میل جنسی تان افزایش پیدا کنید و درنتیجه بتوانید با همسرتان با موفقیت و لذت رابطه جنسیو زناشویی برقرار کنید.هورمون اکسی توسین (Oxytocin) همچنین به مادر و کودک اجازه برقراری پیوند احساسی و عاطفی می‌دهد، پس از ترشح این ماده از پستان در طی برقراری رابطه جنسی و زناشویی در دوران بارداری نگران و شرمگین نباشید. این نشانه سلامت بدن شما و آماده بودن سیستم تولید شیر برای تولد نوزاد و تغذیه او هست زیرا هورمون اکسی توسین (Oxytocin) موجب تحریک و جاری شدن جریان شیر مادر خواهد شد. پس کاملاً طبیعی هست که هنگام آمیزش جنسی و برقراری رابطه زناشویی کمی شیر  از پستان چکه کند، اما اگر این مسئله باعث ناخوشنودی شما می‌شود، از پد پستانی یا سوتین پددار استفاده کنید و یا از همسرتان بخواهید که باعث تحریک این ناحیه نشود. به یاد بسپارید که این ترشحات می‌توانند طی آمیزش جنسی و رابطه زناشویی در دوران بارداری تا انتهای دوران شیردهی پستانی فرزندتان ادامه یابند.

تمامی بانوان، بارداری مشابهی را تجربه نمی‌کنند، پس ممکن هست مادران باردار دیگر در میل جنسی خود کاهش یا افزایش مشاهده کنند، ولی شما دقیقاً خلاف آن احساس کنید. در  هر صورت چه با افزایش میل جنسی و چه با کاهش آن باید این نکته را به خاطر داشته باشید که برای تغییر شرایط به خودتان فشار نیاورید.بهتر هست به حرف بدنتان گوش کنید و به میل جنسی خود در دوران بارداری آزادی عمل بدهید. 

آیا رابطه جنسی و زناشویی باعث زایمان می‌شود؟

پاسخ: شواهدی وجود دارند که نشان می‌دهند تماس مایع مردانه با نام منی با دهانه رحم می‌تواند به شروع زایمان کمک کند، اما تنها در شرایطی که جنین رشد کامل خود را کرده و برای زایمان آماده شده باشد. این مایع سرشار از  پروستاگلاندین (prostaglandins) هست، هورمون پروستاگلاندین به عنوان یکی از محرک‌های انقباضات رحمی زایمان شناخته می‌شود. استفاده از برقراری رابطه جنسی و زناشویی برای تحریک و شروع انقباضات زایمان معمولاً به زوج‌هایی پیشنهاد می‌شود که بارداری شان از موعد زایمان گذشته هست و زایمان شان به تاخیر افتاده هست. علاوه براین، ممکن هست در پایان سه ماهه سوم بارداری وقتی نه ماه کامل و یا به عبارتی ۴۰ هفته کامل باردار هستید، انجام آمیزش جنسی و برقراری رابطه زناشویی ظاهراً ناممکن به نظر برسد، اما این کار امکان‌پذیر بوده و پیش از شما افراد زیادی این کار را اجرا کرده‌اند. اما بطور کلی برقراری رابطه جنسی و زناشویی تا پیش از ماه آخر بارداری نمی تواند موجب تحریک زایمان شود. برای اطمینان می توانید با پزشک خود مشورت کنید.

اگر در طی یا پس از رابطه جنسی با نشانه‌های غیرعادی مانند درد یا ترشحی غیرطبیعی روبرو شدید، پزشک خود را با خبر کنید. 

آیا پس از زایمان طبیعی می‌توان براحتی رابطه جنسی و زناشویی داشت؟

پاسخ: احتمال دارد برای نزدیک به شش هفته پس از زایمان خونریزی داشته باشید، پس مطمئناً نمی‌خواهید پیش از این تاریخ درباره آن فکر کنید. احتمالاً در هفته های ابتدایی پس از زایمان طبیعی بسیار خسته،‌ مشغول و آشفته خواهید بود و کمتر درگیر این مسئه می شوید. معمولاً پس از تولد نوزاد، گرایش و میل جنسی در هر دو طرف کم می‌شود. صبور باشید و به آن زمان دهید، اگر زایمان سزارین داشته اید و یا طی زایمان طبیعی برش ناحیه پرینه با نام برش میان دو راه (میان مقعد و واژن) با نام اپیزیوتومی (episiotomy) داشته‌اید، احتمالاً برقراری رابطه جنسی و زناشویی برای اولین مرتبه با کمی ناراحتی همراه خواهد بود.

آیا جنین می تواند متوجه رابطه جنسی و زناشویی پدر و مادر شود؟ 

پاسخ: بلی. از هفته ۲۴ بارداری فرزندتان به صداهای بلند خارج از رحم واکنش نشان می‌دهد. به همین دلیل طی رابطه جنسی و زناشویی فرزندتان متوجه می‌شود که چه می گذرد، اما نمی‌داند که چیست و همزمان با شما او نیز شاد خواهد شد، زیرا طی رابطه جنسی و زناشویی نوعی هورمون با نام ایندورفین تولید خواهد شد و وارد جریان خون‌ مادر می گردد، سپس وارد بدن جنین شده و یک سرخوشی همگانی را ایجاد می کند.    

  • تاریخ : ۱۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : پزشکی

اگر از اکثر افراد سوال کنیم که غذاهای ضد استرس کدام ها هستند، بگویند همه ی غذاها! بسیاری از افراد وقتی غذا می خورند، آرام می شوند. اما متخصصان می گویند تاثیر خوردن هر غذایی برای آرام شدن در واقع یک اثر زودگذر هست که در لحظه استرس و اضطراب را از ذهن دور می کند، اما تاثیرش زود گذر هست و تنها فرد را با اضافه وزن و پشیمانی از خوردن مقدار زیادی غذا تنها می گذارد.

هر  اتفاق استرس زا، کوچک یا بزرگ، باعث افزایش میزان کورتیزول در بدن ما خواهد شد. کورتیزول در بدن احساس گرسنگی و میل شدید به پرخوری ایجاد می کند و این میل در خانم ها عموما به صورت میل به خوردن کربوهیدرات ها و خصوصا چیزهای شیرین ظاهر خواهد شد. هرچه بیشتر چیز های شیرین می خوریم، حالمان بدتر خواهد شد.

کرتیزول مشکل بزرگتری هم ایجاد می کند؛ آنزیمی را در سلول های چربی بدن فعال می کند که کورتیزون را به کوورتیزول بیشتر تبدیل می کند. کار وقتی خراب تر خواهد شد که بدانیم این آنزیم ها در سلول های چربی در برگیرنده ی ارگان های داخلی بدن مثل شکم، بیشتر از سلول های چربی نواحی دیگر بدن هستند. این یعنی استرس، در بسیاری از خانم ها باعث انباشته شدن سلول های چربی در شکم خواهد شد.

هر چه بیشتر استرس داشته باشید، چربی های ناحیه شکمی و مرکزی بدن بیشتر خواهد شد و چاق تر می شوید.

تحقیقات نشان می دهد این سلول های چربی انباشته شده که ارتباط مستقیم با خطر ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی دارند، ۴ برابر بیشتر از دیگر سلول ها گیرنده های کورتیزول دارند.

پس هنگامی که از غذاهای ضد استرس حرف می زنیم، منظورمان غذاهای واقعا آرام بخش هستند که یا خواص و ماهیت آن ها آرام بخش هست، یا منابع بسیار خوبی از انرژی هستند که نیاز بدن به پرخوری را کاملا از بین می برند و شما را متعادل، آرام، سیر و دور از استرس نگه می دارند.

مارچوبه

غذاهای ضداسترس - زندگی 29 بهمن

مارچوبه به علت دارا بودن فولات زیاد که یکی از موثر ترین ماده های آرامش بخش هست می تواند در غذاهای ضد استرس بسیار پرکاربرد باشد.

می توانید مارچوبه ی بخارپز را به انواع سالاد ها اضافه کنید یا آن ها را به صورت آب پز نوش جان کنید.

آووکادو

غذاهای ضداسترس - زندگی 29 بهمن

این میوه ی نرم و لطیف بدن شما را ضد استرس می کند. آووکادو حاوی ماده ای به نام گلوتاتیون هست که جلوی جذب  داخلی(روده ای) نوع خاصی از چربی های اکسید کننده را می گیرد. همچنین این غذای ضد استرس حاوی لوتئین، بتا کاروتن، ویتامین E و بیش از هر میوه ی دیگری حاوی فولات هست. یک وعده (در حدود یک چهارم یک آواکادو) حاوی مقادیر زیادی ویتامین B نیز هست.

درست هست که آووکادو یک میوه هست، اما ما آن را به عنوان چربی در نظر می گیریم و توصیه می کنیم در مصرف آن زیاده روی نکنید.

برای داشتن یک غذای ضد استرس خوشمزه اسلایس های آووکادو را به ساندویچ های خود اضافه کنید و از خوردن غذاهای ضد استرس لذت ببرید.

انواع توت

غذاهای ضداسترس - زندگی 29 بهمن

بلوبری حاوی بالاترین میزان از نوعی آنتی اکسیدان به نام آنتوسیانین هست که به طرق مختلف با سلامتی بدن ارتباط مستقیم دارد. همه ی توت ها از توت فرنگی گرفته تا رزبری و شاه توت ویتامین C دارند که برای مبارزه با استرس بسیار خوب هست.

توت ها را می توانید به صورت یخ زده و با اضافه کردن به اسموتی نیز میل کنید.

بادام هندی

غذاهای ضداسترس - زندگی 29 بهمن

آجیل ها بی نظیر هستند. هم خوشمزه و ترد هستند، هم مقوی و کاملا سیر کننده. برای کسانی که مشغول وزن کم کردن هستند، آجیل ها و مغز ها منابع بسیار خوبی از چربی مفید و پروتئین و از جمله غذاهای ضد استرس هستند.

بادام هندی به طور خاص منبع بسیار خوبی از روی هست. کمبود روی در بدن باعث ایجاد اضطراب و افسردگی خواهد شد. از آن جایی که بدن ما روشی برای ذخیره ی روی ندارد، بهتر هست آن را هر روز به بدنمان برسانیم.

روزی یک مشت بادام زمینی بخورید یا آن را به آب خورشت مرغ در حال پختن اضافه کنید تا از غذاهای ضد استرس بیشتر استفاده کنید.

دمنوش بابونه

غذاهای ضداسترس - زندگی 29 بهمن

دمنوش بابونه شاید یکی از اولین توصیه ها برای کاهش اضطراب و استرس باشد. طی تحقیقی میدانی نوشیدن بابونه به مدت ۸ هفته توانست میزان علائم ناشی از اضطراب را به شدت کاهش دهد.

بابونه علاوه برخواص ضد استرس، کیفیت خواب را هم بالا می برد.

برای درست کردن نوشیدنی بابونه کمی آب جوش را روی گل های خشک شده بابونه بریزید یا از بابونه ی کیسه ای استفاده کنید.

سیر

غذاهای ضداسترس - زندگی 29 بهمن

مانند بسیاری از غذاهای ضد استرس دیگر، سیر هم حاوی آنتی اکسیدان هست. آنتی اکسیدان ها، رادیکال های آزاد را که باعث از بین رفتن سلول ها، تسریع روند پیر شدن و ایجاد بیماری می شوند، خنثی می کند.

استرس سیستم دفاعی بدن را ضعیف می کند، پس ما به مواد غذایی مثل سیر نیاز داریم تا آن را به حالت اولیه و قوی باز گرداند.

بیشتر بخوانید:  استرس با بدن ما چه می‌کند؟

نیازی به گفتن نیست که می توانید سیر را به هر چیزی که دوست دارید اضافه کنید و غذاهای خود را به غذاهای ضد استرس و اضطراب تبدیل کنید.

  • تاریخ : ۱۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : پزشکی

همین‌ طور که نخستین کودک شما در حال رشد هست شاید به این تفکر بیفتید که یک فرزند دیگر هم بیاورید تا هر دو باهم بزرگ شوند؛ ولی قضیه به همین سادگی هم نیست و لازم هست بدانید خوب ترین فاصله سنی بین خواهر و برادر‌ها کدام هست.

فاصله کمتر از یک سال

فاصله زمانی ۹ تا ۱۰ ماه به‌طور مشخص پایین ترین فاصله زمانی موجود هست و می‌تواند شرایط کاملاً سخت و سختی را با خود به مراه دارا باشد، اما مزایای خاص خودش را نیز دارد.

مزایا

فاصله سنی بچه‌ها خیلی کم هست و می‌توانند چیز‌های بسیاری را با هم تجربه کنند. این به این معناست که می‌توانند مثل دوقلو‌ها چیز‌های بسیاری را باهم به اشتراک بگذارند.

آن‌ها حتی می‌توانند بدون اینکه سراغ شما را دریافت کنند ساعت‌ها باهم بازی کنند.

مضرات

فاصله زمانی کم به این معناست که شما بسیار زود بعد از ولادت فرزند اولتان بار دیگر لازم هست باردار شوید و این به این معناست که بعد از اتمام شرایط سخت بارداری اول بار دیگر بدون هیچ وقفه‌ای اقدام به بارداری نمایید و تمام سختی‌های بارداری را بار دیگر به جان بخرید. با این کار به‌خصوص ریسک زایمان زودرس را بالا می‌برید.

هنگامی به زایمان نزدیک می‌شوید که فرزند اولتان تنها ۷ یا ۸ ماه دارد، خیلی کوچک‌تر از آن هست که شرایط را فهم کند. ترک کردن او در این سن کم برای رفتن به بیمارستان و زایمان می‌تواند خیلی برایش سخت باشد، زیرا او در سنی هست که به‌شدت به شما احتیاج دارد و این شرایط به شما در جایگاه یک مادر حس مطلوبی نمی‌دهد.

فاصله ۱۲ تا ۱۸ ماه

فواید

فرزندان با این فاصله زمانی تاکنون خیلی از لحاظ سنی به هم نزدیک می باشند و در نتیجه تمام مزایای لذت بازی کردن کنار همدیگر را حس می‌کنند و از داشتن همبازی کوچک‌تر از خودشان زیاد لذت می‌برند.

اگر با فاصله زمانی بالاتر اقدام به بارداری نمایید وادار هستید دو سری از مرخصی زایمان استفاده کنید. با این اقدام برای مدتی در خانه کنار فرزندانتان هستید و پس‌ از آنکه آن‌ها اندکی بزرگ‌تر گردیدند به کارتان بازمی‌گردید.

مضرات

داشتن فرزندانی با این فاصله زمانی همان شرایطی را پیش می‌ آورد که در مورد فرزندان با فاصله زمانی کمتر از یک سال اظهار کردیم. مادر برای برآورده کردن احتیاجات دو فرزند کوچک تحت‌ فشار زیادتر هست و این می‌تواند مؤثری بدی برای او به همراه دارا باشد.

اگر وقتی که نوزاد تازه به دنیا می‌آید فرزند دیگرتان ۱۸ ماه دارا باشد، محتمل هست با آمدن فرزند دوم در‌ حالی‌که همچنان به فرزند اولتان شیر می‌دهید، بدون اینکه شما و فرزند اولتان آمادگی‌اش را دارا باشید وی را از شیر بگیرید.

فاصله زمانی ۲ سال

فواید

دو سال فاصله، غالبا زمان شایسته ای هست تا بدنتان وقت کافی برای بازیابی بعد از زایمان اول را دارا باشد. بعد از دو سال، دیگر فرزند اولتان را شیر نمی‌دهید یا پوشکش را عوض نمی‌کنید.

این فاصله برای کودک بزرگ‌ترتان نیز مناسب هست چراکه او وارد فاز تازه ای از استقلال می‌شود و مثل پیشین به شما منسوب نیست.

یکی دیگر از فواید این فاصله زمانی این هست که می‌شود در هزینه‌ها صرفه‌جویی کرد به این صورت که می‌توانید از وسایل فرزند اول مثل اسباب‌بازی و لباس‌ها برای فرزند جدیدتان هم استفاده کنید.

مضرات

توضیح دادن آمدن یک عضو تازه به خانواده برای فرزند بزرگ‌تر می‌تواند اندکی سخت باشد؛ چراکه در دوسالگی رقابت بین خواهر و برادر‌ها به اوج خود می‌رسد.

فاصله ۳ سال و بیشتر

فواید

رقابت خواهر و برادر‌ها بعد از ۳ سال به دست کم خود می‌رسد. کودک بزرگ‌تر شما به‌اندازه کافی رشد نموده هست که متوجه گردد چه رخدادی دارد می‌افتد و حتی هنگامی فرزند جدیدتان به دنیا می‌آید می‌تواند برای او مفید هم باشد.

فاصله زمانی زیادتر به این معناست که مادر می‌تواند برای هر دو کودک زمان شایسته ای کنار بگذارد. کودک بزرگ‌تر دست کم ۳ سال را به‌طور مخصوص با شما گذرانده هست و هم‌اکنون که به سن مهدکودک دست یافته هست شما می‌توانید زمان زیادتری را با کودک کوچک‌تر سپری کنید.

مضرات

فاصله زمانی زیادتر به این معناست که فرزندان با توجه به اینکه در مراحل متمایزی به سر می‌برند دیگر نمی‌خواهند همیشه باهم بازی کنند.

شرایط والدین می‌تواند بار دیگر سخت گردد. چراکه آن‌ها بعد از گذراندن روز‌های سخت بی‌خوابی و سختی‌های فرزند اول، بار دیگر لازم هست تمام آن شرایط را از اول آغاز کنند.

زایمان زودهنگام پرخطر هست

شکی وجود ندارد که هر فاصله سنی که بین فرزندان باشد، نقاط قوت و ناتوانی خاص خودش را بهمراه دارد؛ در نتیجه صرف‌نظر از ارزیابی جهت دکتری بارداری دو مرتبه و زودهنگام، خوب تر هست بگوییم هیچ فاصله زمانی نرمال و یا به‌عبارت‌دیگر «بهترین فاصله زمانی برای آمدن فرزند دوم» وجود ندارد.

اما نکته‌ای که در مورد اقدام شما جهت بارداری ازلحاظ زایمان از ارزش بهره مند هست این هست که فاصله ۱۸ ماهه بین بارداری‌ها خطر زایمان زودهنگام را کاهش می‌دهد. پژوهش ها موخر نشان می‌دهد که بارداری دو مرتبه کمتر از ۱۸ ماه بعد از زایمان می‌تواند منتج به بالا رفتن خطر زایمان زودهنگام گردد.

طی تحقیقی که دکتر «دی فرانکو» در دپارتمان تندرستی کودک ایالت اوهایو انجام داد با ارزیابی سوابق ۴۵۴۷۱۶ مورد زایمان مادرانی که دست کم دو زایمان در طی شش سال داشتند به این نتیجه رسید خانم های که اقدام به کوشش دو مرتبه برای بارداری در آن سال ولادت می‌کنند دو برابر زیادتر در فراروی زایمان قبل از موعد (قبل از هفته ۳۹ بارداری) قرار دارند؛ در نتیجه خوب تر هست برای تندرستیی خود و فرزند جدیدتان این دست کم فاصله زمانی را تا آنجا که محتمل هست رعایت کنید.

اخیراً تمایلات خانواده‌ها به این‌سو رفته که با آغاز مدرسه فرزند اول اقدام به بارداری فرزند دوم می‌کنند. درنهایت اینکه هر فاصله سنی که بین فرزندان شما باشد ماهیت ارتباط خواهر و برادری آن‌ها را عوض نمی‌کند.

  • تاریخ : ۱۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : پزشکی

بارداری باعث ایجاد تغییراتی در بدن خانم‌ها می‌شود و تاثیرهایی هم روی پوست آنها می‌گذارد که نگرانشان می‌کند. برای حل خیلی از این مشکلات دوران بارداری نمی‌توان کاری انجام داد؛ نه اقدام خاص و نه تجویز دارو و باید تا پایان بارداری منتظر بمانند و این مساله برایشان گاهی عذاب‌آور می‌شود.

البته دکتر محمدرضا قاسمی، متخصص پوست و دانشیار دانشگاه علوم‌ پزشکی ایران می‌گوید: بسیاری از مشکلات پوستی که در دوران بارداری بروز می‌کند پس از زایمان و برگشتن هورمون‌ها خود به ‌خود بهبود می‌یابد.

او می‌گوید: یکی از رایج‌ترین مشکلات پوستی در بارداری، ایجاد ملاسماست که در اثر آن دور سینه، خط وسط شکم و… تیره‌تر می‌شود. علت این تیرگی در ۷۰ درصدخانم‌های باردار، مسائل هورمونی هست و بخصوص در افرادی که پوست تیره‌‌ای دارند، این لک‌ها بیشتر بعد از دوران بارداری احتمال دارد باقی بماند. این متخصص پوست معتقد هست: ملاسما در افراد غیرباردار هم شایع هست و بخصوص افراد با پوست تیره مستعد ابتلا به آن هستند. از نواحی شایع آن، صورت و یکی از مهم‌ترین دلایل ایجاد آن نیز آفتاب هست که باعث فعال شدن سلول‌های رنگدانه‌ساز پوست می‌شود. نواحی‌ای از پوست که بیشتر در معرض نور آفتاب هستند، مثل گونه‌ها، بینی، پیشانی و لب فوقانی بیشتر درگیر ملاسما یا لک بارداری می‌شوند. او تاکید می‌کند: با توجه به تاثیر قطعی نور آفتاب در ایجاد این لک‌ها، خانم‌های باردار باید مرتب از ضدآفتاب و بخصوص ضدآفتاب‌های فیزیکی استفاده و در طول روز آن را تمدید کنند، حتما کلاهی که پوشش سایه‌بان خوبی (حداقل ۱۰ سانتی‌متری داشته باشد) به سر بگذارند، لباس‌های پوشیده بپوشند و در ساعت‌های بین ۱۰ صبح تا ۱۶ عصر که اوج آفتاب هست، رفت و آمدهای غیرضروری نداشته باشند. این متخصص پوست تاکید می‌کند: بعد از بارداری، بویژه در افراد با پوست روشن این لک‌ها خود به خود کمرنگ می‌شود، ولی در خانم‌های تیره پوست معمولا باید برای درمان به متخصص پوست مراجعه کنند.

موها تغییر می‌کنند
به گفته دکتر قاسمی بعضی خانم‌ها بعد از دوران بارداری، متوجه ریزش موی ناگهانی می‌شوند که معمولا بعد از چند ماه خود به خود بهبود می‌یابد و نگران‌کننده نیست چون در اصل این موها، همان موهایی هست که باید طی این نه ماه می‌ریخت و به دلیل طولانی شدن فاز استراحت و تحت تاثیر هورمون‌ها، این اتفاق نیفتاده، ولی بعد از بارداری به دلیل این‌که ترشح هورمون‌ها به حالت طبیعی برمی‌گردد، استرس زایمان و کم‌خونی و… ناگهان شروع به ریزش می‌کنند. او تاکید می‌کند: با وجود این ‌که این مشکل خود به خود بهبود می‌یابد، متخصص پوست می‌تواند درمان‌هایی هم انجام دهد مثل تجویز قطره‌های تقویت‌کننده، شامپوهایی که مانع آسیب رسیدن بیشتر به موها شود و مکمل‌های خوراکی.

وقتی ناخن‌ها شکننده می‌شوند
دکتر قاسمی می‌گوید: خیلی وقت‌ها در خانم‌های باردار سرعت رشد ناخن‌ها بیشتر می‌شود، ولی بعضی از آنها از شکننده شدن ناخن و افزایش پوسته‌های زیر صفحه آن شکایت دارند. حتی گاهی صفحه ناخن از بسترش در قسمت انتهایی ناخن جدا می‌شود و مشکلاتی را ایجاد می‌کند. علاوه بر این، ممکن هست خطوط عرضی روی ناخن ایجاد شود. او تاکید می‌کند: هیچ کدام از عارضه‌ها نباید خانم‌ باردار را نگران کنند چون بتدریج پس از زایمان خیلی از آنها برطرف می‌شوند.

آزاردهندگی تعریق
بارداری روی غدد عرق و سباسه پوست هم اثر می‌گذارد. دکتر قاسمی با بیان این جمله می‌افزاید: ما دو نوع غده عرق به نام‌های اکرین و اپوکرین داریم. غدد اپوکرین در زیر بغل و کشاله ران وجود دارد و مطالعه‌های متعدد نشان داده‌اند که بارداری باعث کاهش فعالیت این غدد و افزایش فعالیت غدد اکرین که در سایر نواحی بدن بجز کف دست‌ها هستند، می‌شود. به همین دلیل بعضی خانم‌های باردار تعریق زیادی پیدا می‌کنند. این متخصص پوست ادامه می‌دهد: فعالیت غدد سباسه هم طی بارداری بیشتر می‌شود که تحت تاثیر همان عوامل هورمونی هست.

رگه‌های سفید مزاحم
استریا یا همان خطوط سفید روی شکم، سینه و ران‌ها در بیشتر خانم‌های باردار ایجاد می‌شود و معمولا بعد از طی این دوران کمتر خواهد شد. دکتر قاسمی می‌گوید: عوامل هورمونی و کشش پوست در اثر رشد جنین و افزایش وزن، در به وجود آمدن این خط‌ها نقش دارند. این متخصص پوست می‌افزاید: به طور کلی، این شکاف‌ها و رگه‌های پوستی، به ‌دلیل عوامل مختلفی مثل بلوغ، افزایش رشد یا وزن ناگهانی، چاقی، اختلال‌های هورمونی و… ایجاد می‌شود. او توضیح می‌دهد: استریا مخصوصا در سه ماهه سوم بارداری به وجود می‌آید و این مشکل در خانم‌هایی که اولین بارداری را تجربه می‌کنند، بیشتر دیده می‌شود. این استاد دانشگاه در ادامه به نکته جالبی اشاره می‌کند: معمولا مردم تصور می‌کنند این خطوط تنها از نظر زیبایی مشکل ساز هستند در حالی که استریا می‌تواند آسیب‌های ناشی از زایمان طبیعی را پیشگویی کند؛ در افرادی که این خطوط در دوران بارداری بیشتر روی پوستشان وجود دارد، می‌توان احتمال داد آسیب‌هایی که در اثر زایمان طبیعی برایشان ایجاد می‌شود، بیشتر هست. علاوه بر این، استریاها گاهی نشان‌دهنده خطر شلی لگن و پرولابس احتمالی در آینده هم می‌توانند باشند پس بهتر هست به آنها بیشتر توجه کرد. او درباره درمان‌های استریا می‌گوید: معمولا دست پزشک در درمان این مشکل در کسانی که باردار نیستند، بازتر هست چون در زمان بارداری، حتی نمی‌توان خیلی از داروهای موضعی را برای درمان یا جلوگیری از افزایش آن تجویز کرد. تنها می‌توانیم اسیدهای میوه و بعضی لیزرها را تجویز کنیم.

دکتر قاسمی می‌گوید: استریاها در مراحل اولیه به صورت خطوط برجسته، قرمز رنگ و کمی خارش‌دار هستند و در این مرحله پاسخ‌دهی به درمان بهتر هست و حتی می‌توان سرعت ایجادش را با روش‌هایی کند کرد، اما در مراحل پیشرفته که رنگ ضایعه کمرنگ و ضایعه فرورفته و پوسته‌ رویی‌اش نازک و چروکیده می‌شود، کار درمان سخت‌تر می‌شود و حتی لیزر تنها تا حدودی می‌تواند ظاهر پوست را بهتر کند. این متخصص پوست می‌افزاید: علت ایجاد استریا در بارداری هورمونی و کشش پوست ناشی از بارداری چندقلویی، جنین درشت و… هست که طبیعتا چنین کرم‌ها و روغن‌هایی نمی‌توانند چندان روی این علل اثرگذار باشند، اما مرطوب‌ کردن و استفاده از کرم‌های اسید میوه تا حدودی به پوست استحکام بیشتری می‌دهد و باعث می‌شود بتواند در مقابل استرس‌های فیزیکی مقاومت بیشتری داشته باشد پس تا حدی می‌تواند کمک‌کننده باشد.

جوش‌هایی که یکباره ظاهر می‌شوند
دکتر قاسمی با بیان این‌که بعضی خانم‌ها قبلا جوش نداشته‌اند، اما در دوران بارداری جوش می‌زنند و علت ایجاد این جوش‌ها تغییرهای هورمونی هست، می‌گوید: وقتی بعد از بارداری در بدن هورمون‌ها ثبات پیدا می‌کنند، به شرطی که جوش‌ها دستکاری نشده باشند، این مشکل حل می‌شود. در اصل جوش‌ها معمولا خیلی شدید نیستند و در دوران بارداری نمی‌‌توان درمان خوراکی در نظر گرفت ولی از آنجا که در این دوران غدد سباسه فعال‌تر هستند و همین موضوع هم باعث ایجاد جوش می‌شود، شست‌وشوی مداوم بدن ما استفاده از صابون‌های ضدآکنه و استفاده از بعضی داروهای موضعی زیرنظر متخصص پوست می‌تواند کمک‌کننده باشد.

چرا خشکی پوست ایجاد می‌شود؟
دکتر قاسمی در پاسخ به این پرسش می‌گوید: درست هست که گفتیم معمولا در دوران بارداری فعالیت غدد سباسه پوست بیشتر می‌شود، ولی در عین حال فعالیت غدد عرق اکرین هم بیشتر می‌شود و تعریق زیاد می‌تواند باعث خشکی پوست شود. خانم‌هایی که دچار این مشکل هستند، مکرر استحمام نکنند یا زیاد در حمام نمانند و با آب داغ استحمام نکنند، با شوینده ملایمی‌ مخصوص پوست خشک و حساس بدن را بشویند و بعد از حمام، حتما لوسیون‌ بدن بزنند و در طول روز هم از کرم‌های مرطوب‌کننده استفاده کنند.

دکتر قاسمی با تاکید بر این که افزایش ضخامت پوست و مخملی شدن آن، دلایلی هست که منجربه سیاهی کشاله ران و زیر بغل می‌شود، می‌گوید: این اتفاق بیشتر در کشاله‌ ران، زیر بغل و گردن می‌افتد و علت بروز آن، چاقی و افزایش وزن هست زیرا در افراد دچار اضافه وزن، کشش و سایش در نواحی چین‌های پوستی بیشتر هست و عوامل هورمونی هم روی آن تاثیر می‌گذارد، اما معمولا بعد از بارداری و با کاهش وزن این تیرگی‌ها بهتر می‌شوند.

  • تاریخ : ۹ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : پزشکی

دیابت بارداری یکی از انواع دیابت هست که احتمال ابتلا به آن در خانم‌های باردار برای اولین بار زیاد هست. شیوع این بیماری در کشور ما ۵ تا ۶ درصد هست. درباره اقدامات پیشگیرانه، علائم و نشانه‌های آن در ادامه بیشتر مطلع شوید.

در دوران بارداری به دلیل هورمون‌های مترشحه از جفت مقاومت به انسولین در مادر باردار افزایش می‌یابد و مقاومت به انسولین باعث می‌شود ورود قند به سلول دچار مشکل شده و قند داخل خون بماند.

مادرانی که دچار دیابت بارداری هستند دوران بارداری پرخطری دارند و نوع آن با دیابت نوع ۱ و ۲ تفاوت دارد از این جهت که دیگر پای یک فرد در میان نیست و پای نفر دومی هم در کار هست که از همان قند خون زیاد تغذیه می‌کند. قند خون بالا مشکلات زیادی را برای مادر فراهم می‌کند، ولی تاثیری که روی جنین می‌گذارد بمراتب خطرناک‌تر هست، پس افزایش قند خون باید خیلی زود مشخص و کنترل شود تا از عوارض بعدی جلوگیری به‌عمل آید.

دیابت بارداری معمولا بدون علامت هست و از مهم‌ترین دلایل آن سن بالای ۲۵، وجود سابقه بیماری در بستگان درجه یک، اضافه‌وزن، سابقه مرده‌زایی در بارداری قبلی، سابقه دیابت در بارداری قبلی و وجود پلی‌هیدروآمنیوس (مایع آمنیون زیاد) هست. البته ممکن هست فرد هیچ کدام از این مشکلات را نداشته باشد، ولی به دیابت بارداری مبتلا شود. پس بهتر هست همه خانم‌های باردار تست‌ غربالگری دیابت را انجام دهند.

افزایش ناهنجاری‌های جنینی
دیابت بارداری اگر بموقع تشخیص داده نشود، می‌تواند برای مادر و جنین خطرناک باشد و اگر در سنین پایین بارداری ایجاد شود احتمال ناهنجاری‌های جنینی را بالا می‌برد. ناهنجاری‌های جنینی ممکن هست کلیوی، قلبی، عصبی و… باشند.

این مادران معمولا نوزادانی با وزن بالا به دنیا می‌آورند. نوزادانی که اغلب بیشتر از ۴۰۰۰ گرم وزن دارند که چنین نوزادانی بندرت با زایمان طبیعی متولد می‌شوند و زایمان معمولا از نوع سزارین هست و به دلیل بزرگ شدن بیش از حد رحم احتمال عارضه‌ای به نام آتونی یا شل شدن رحم و متعاقب آن خونریزی‌های بعد از زایمان بیشتر می‌شود. همچنین این نوزادان بعد از تولد دچار افت شدید قند خون هستند که به تشنج آنها منجر می‌شود، تشنج نیز ممکن هست عوارض مغزی ایجاد کند.

در دیابت کنترل نشده در دوران بارداری احتمال سقط جنین، افزایش مایع آمنیون و خطر پیچیدن بند ناف دور گردن و خفگی جنین درون رحم وجود دارد. اگر خانمی در دوران بارداری دچار دیابت شود احتمال این‌که در آینده جزو بیماران دیابتی شود زیاد هست. در مادران باردار مبتلا به دیابت، خطرات دیگری مانند افزایش فشار خون و ابتلا به پره‌آکلامپسی یا مسمومیت حاملگی نیز افزایش‌می‌یابد.

پس خانم‌های مبتلا به دیابت شش ماه قبل از اقدام به بارداری باید برای آن برنامه‌ریزی کنند و حتی داروهایشان با نظر پزشک تنظیم شود. بعضی از داروها در دوران بارداری منع مصرف دارند و برای جنین خطرناکند. اگر خانمی متوجه بارداری خود نباشد ممکن هست به مصرف داروهای قبلی در طول دوران بارداری ادامه دهد، بعلاوه این‌که زمان طلایی برای کنترل قند خون همان یک ماه اول بارداری هست.

کارهایی که باید مادران باردار انجام دهند
امروزه همه مادران باردار که برای اولین بار جهت انجام آزمایش‌های روتین به آزمایشگاه مراجعه می‌کنند باید در همان ابتدا تست قند خون ناشتا را انجام دهند. بر همین اساس می‌توان تصمیم‌گیری کرد که آیا احتمال ابتلا به دیابت در این مادران وجود دارد یا نه. در خانم‌های باردار قند خون ناشتا باید کمتر از ۹۲ میلی‌گرم در دسی‌لیتر باشد و اگر بیشتر از این میزان باشد نیاز به انجام تست‌های تکمیلی دارد.

اگر هم قند خون ناشتا کمتر از ۹۲ میلی‌گرم در دسی‌لیتر باشد، نشان می‌دهد که فعلا مادر باردار مبتلا به دیابت بارداری نیست، ولی با توجه به این‌که احتمال ابتلا به دیابت بارداری با افزایش سن وجود دارد به همین دلیل چنین مادرانی باید در سنین ۲۴ تا ۲۸ دوباره مراجعه کنند و تست تحمل گلوکز را انجام دهند. در این آزمایش ابتدا قند خون ناشتا چک می‌شود سپس مقدار مشخصی از گلوکز به مادر خورانده می‌شود، یک تا دو ساعت بعد دوباره قند خون چک می‌شود و براساس مقادیر به‌دست آمده در آزمایشگاه درمان آغاز می‌شود.

انسولین؛ بهترین داروی کنترل
قند خون بالا در تمام طول بارداری باید کنترل شود، ولی دو زمانی که بیشتر برای جنین و مادر اهمیت دارد ابتدا ـ چند هفته اول ـ و انتهای بارداری هست. اگر قند خون در این دو مرحله بالا باشد خیلی سریع باید برای کنترل آن اقدام کرد. گاهی لازم هست از انسولین استفاده کرد، ولی در اواسط بارداری که قند خون زیاد هم بالا نیست، می‌توان به بیمار رژیم غذایی مناسب داد.

در رژیم غذایی بیمار باید سبزیجات، میوه‌های تازه و لبنیات کافی وجود داشته باشد، میزان فیبر افزایش یابد و کالری محدودتر شود. همچنین بهتر هست مادران باردار با نظر پزشک معالج نرمش‌های آرام و بی‌خطر را انجام دهند، زیرا ورزش نقش مهمی در کاهش قند خون دارد. در هر صورت بیمار باید تحت نظر گرفته شود و اگر دیابت کنترل نشد باید انسولین تجویز شود. داروهای خوراکی معمولا تجویز نمی‌شوند، گرچه تاکنون عارضه زیادی در اثر مصرف این داروها دیده نشده هست ولی هنوز به شکل روتین برای درمان دیابت بارداری توصیه نمی‌شوند.

کنترل قند خون بعد از اتمام بارداری
بلافاصله بعد از خروج جنین و جفت، قند خون مادر به حالت طبیعی خود برمی‌گردد، ولی چون احتمال خطر هنوز برای این مادران وجود دارد، تحت نظر گرفته می‌شوند و اگر نیاز به دارو یا انسولین داشته باشند، درمان ادامه می‌یابد تا کاملا وضع بیمار به حالت عادی برگردد. به مادران توصیه می‌کنیم تا هشت الی ۱۲ هفته بعد، برای انجام تست تحمل گلوکز دوباره به پزشک مراجعه کنند.

صفحه 20 از 80
»...10 قبلی 16171819202122232425 بعدی 304050...«