• تاریخ : ۴ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : پزشکی

ما دوست داریم با کودکان خود به‌رستوران برویم، اما حتی یک وعده غذاخوردن در یک رستوران فست فود نیز خسته‌کننده هست. ما هربار که بیرون می‌رویم، آرزو می‌کنیم کاش خانه مانده بودیم و پیتزا سفارش می‌دادیم.

دربارۀ آن بیندیشید

کودکان ممکن‌هست در رستوران، هم هیجان زده و هم کسل شوند. همچنین، ممکن‌هست نشستن در یک مکان برای مدت زمان طولانی که برای سفارش غذا، انتظار، خوردن و پرداخت صورت حساب لازم هست برای آنها دشوار باشد.

این مشکلی هست که با افزایش سن، رشد و تمرین کردن بهبود می‌یابد. با یک شیوۀ مناسب می‌توانید به‌کودکان خود کمک کنید یاد بگیرند که چگونه در رستوران رفتار شایسته‌ای داشته باشند و همه از حضور در رستوران لذت ببرید.

چه‌کارهایی باید انجام دهید

رستوران مناسبی را انتخاب کنید

رستورانی را براساس میزان دوستدار کودک بودنش انتخاب کنید. وجود شرایط مناسب برای کودکان‌تان از جمله غذایی که خواهند خورد، فقدان انتظار طولانی برای آماده شدن میز، صندلی حمایتی و یا صندلی بلند را درنظر بگیرید. اتاقک‌های خصوصی یا مکان دنج، در مقایسه با یک سالن باز بزرگ میتواند غذاخوردن را لذت‌بخش سازد و یک فضای کم سروصداتر و دوستدار خانواده می‌تواند کمک نماید.

آداب رستوران رفتن را در خانه آموزش دهید

اگر شما در خانه نسبت به‌آداب غذاخوردن بی‌اعتنا هستید، انتظار نداشته باشید حالا که برحسب اتفاق در یک رستوران نشسته‌اید، کودکان‌تان به‌طور معجزه‌آسایی آداب میز غذا را رعایت کنند. در هر وعدۀ غذایی در خانه، آداب مناسب را تمرین کنید، بدین ترتیب کودکان‌تان برای زمانی که بیرون غذا نیخورید آماده خواهند شد.

غذاهای دورهمی طولانی‌تری در خانه داشته باشید

معمولاً، ما در خانه کودکان خود را زمانی که غذا آماده شد صدا می‌زنیم و سپس به‌محض اینکه غذای خود را تمام کردند آنها را نادیده می‌گیریم. اگر می‌خواهید برای غذا خوردن در رستوران تمرین کنید، بهتر هست از آنها بخواهید چند دقیقه زودتر سر میز غذا حاضر شوند.

سپس بعد از تمام کردن غذای خود، نشسته و کمی با همدیگر گفتگو کنید. با گفتن داستان و لطیفه و یا صحبت پیرامون برنامه‌های آتی، غذا را لذت‌بخش تر سازید. این برنامه نه تنها تمرینی عالی برای بیرون غذا خوردن بود، بلکه یک مراسم شگفت‌انگیز هست که وارد خانه‌تان خواهد شد.

در همان زمان معمول غذاخوردن خود، بیرون غذا بخورید

درصورت امکان، به‌برنامۀ روزانۀ خود پایبند باشید. طوری برنامه‌ریزی کنید که بیرون غذاخوردن‌تان در زمان مناسب یعنی قبل از اینکه کودکان‌تان دچار گرسنگی شدید و یا خستگی شوند صورت گیرد. اگر قرار هست دیرتر از زمان معمول برای غذاخوردن به‌بیرون بروید، در زمان متعارف، تنقلاتی در اختیار کودک خود قرار داده و به‌آنها اجازه دهید در رستوران غذای کم‌حجم‌تری بخورند و یا اینکه قسمتی از غذای رستوران را خورده و مابقی را به‌خانه بیاورید.

از کسل شدن جلوگیری کنید.

با خود چند اسباب بازی ساده مانند یک دسته کارت، حیوانات پلاستیکی و یا اسباب بازیهای بی‌صدای کوچک که می‌توانند کودکان را حین انتظار سرگرم نگه دارند، به‌همراه داشته باشید.

چه‌کارهایی نباید انجام دهید

– تصور نکنید که بیرون غذاخوردن با کودکان، مشابه غذا خوردن بدون آنهاست. زمانی که کودکان را به‌یک رستوران می‌برید، تمرکز بر غذا یا محیط نیست، بلکه تمرکز به‌مهار هیجان و کسل بودن، آموزش رفتارهای رسمی به‌کودکان و داشتن زمان خانوادگی باکیفیت هست.

– بعد از غذا خوردن زیاد آنجا نمانید. مکالمۀ بعد از غذای خود را مختصر کنید. هرچقدر طولانی‌تر بمانید، بیشتر احتمال دارد صبر کودکان‌تان لبریز شده و اذیت کنند.

– آنها را وادار نکنید چیزی را که دوست ندارند، بخورند. در صورت امکان، به‌همان غذاهای آشنا پایبند باشید. اگر ساندویچ کبابی سفارشی کودک‌تان، برای او خوشمزه از آب درنیامد، به‌کودکتان اجازه دهید سیب زمینی سرخ کرده خورده و ساندویچ خود را رها کند. رستوران، محل دعوا بر سرِ غذاهای جدید و ناآشنا نیست.

– اگر به‌شما خوش نمی‌گذرد آنجا نمانید. اگر رفتار کودک از کنترل خارج شد، برای اجرای شیوۀ مکان خلوت او را به‌دستشویی و یا اتومبیل ببرید. اگر او به‌بدرفتاری ادامه دهد، از درخواست کردن ظرف برای بردن غذا به‌خانه و ترک رستوران نترسید، اما تسلیم نشوید. انتظارات خود را مرور کرده و دوباره امتحان کنید.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : پزشکی

اینکه موی سر با بالا رفتن سن سفید شود، امری طبیعی هست. اما گاهی افراد در سنین جوانی و میانسالی شاهد سفیدشدن موهایشان هستند. ۲۹ بهمن در این مقاله بعضی از علل شایع سفیدی مو (پیش از موعد)، و همچنین روش هایی برای کاهش روند فرآیند سفید شدن مو یا جلوگیری از آن را بررسی می کند.

موها زمانی سفید می شوند که سلول های تولید کننده رنگدانه، تولید رنگدانه ها را متوقف می کنند. با افزایش سن، عموما میزان تولید رنگدانه ها و تزریق آن به موها کاهش می یابد.

علل اصلی سفید شدن مو :

در عین حال که علل متعددی می توانند باعث سفیدی پیش از موعد موها شود، در اینجا بعضی از مهمترین علل بررسی خواهد شد.

  • کمبود ویتامین

هر گونه کمبود ویتامین B۱۲ ،B۶، بیوتین، ویتامین D یا ویتامین E می تواند سبب زودتر سفید شدن موها شود. پژوهش های بسیاری نشان می دهند که کمبود ویتامین و کمبودهای تغذیه ای با سفید شدن مو رابطه دارد. همچنین نتایج بعضی مطالعات حاکی از این هست که با مصرف مکمل ها و ویتامین ها از روند سفیدی موها می توان پیشگیری کرد.

سفید شدن مو - شادابی و سلامتی

  • ژنتیک و عوامل ارثی

یافته های علمی بیشتر پژوهش نشان داده هست که سفید شدن مو در مردان به عوامل ارثی مربوط هست. مصادیق این مسئله را می توان در بین نژادها و قومیت های مختلف مشاهده کرد. برای مثال به طور میانگین سفیدی مو در بین سفید پوستان از دهه سوم عمر، در آسیایی ها اواخر۳۰ سالگی و در آفریقایی ها از ۴۰ سالگی مشاهده خواهد شد.

  • اختلالات هیپوفیز و تیروئید

هورمون های بدن، تاثیر زیادی در بروز پدیده های فیزیولوژیک آن دارند و هرگونه عدم تعادل در آنها، باعث بروز پدیده های مختلف همچون سفیدی زودرس موها خواهد شد. اختلالات هیپوفیزی و تیروئیدی به همین دلیل از عوامل سفیدی زودرس مو به شمار می روند.

در حالی که ژنتیک عمده ترین علت سفیدی مو هست با این حال تجربه استرس در زندگی، بر این مسئله اثرگذار می باشد. استرس موجب عدم تعادل آنتی اکسیدان ها در بدن شده و این عدم تعادل توانایی مقابله با اثرات مضر رادیکال های آزاد را از بین می برد. تجربه استرس بالا و شدید می تواند باعث بروز و یا پیشرفت روند بیماری ها و همچنین تغییر وضعیت رنگدانه های پوست شود. به طور کلی وجود استرس باعث تخریب سلول های بنیادی در فولیکول های مو خواهد شد.

سفید شدن مو - شادابی و سلامتی

بیشتر مطالعات رابطه ی مثبتی بین زودتر سفید شدن مو و سیگار کشیدن افراد نشان می دهد. به طوری که سیگار کشیدن فرایند پمپاژ خون به فولیکول های مو را محدود کرده و این امر در سفیدی مو اثر گذاراست.

درمان :

باید از عوامل مختلفی که باعث سفید شدن زودرس موها می شوند، آگاه باشیم. اگر از این عوامل آگاه هستید، می توانید تصمیم بگیرید که مسئله را با یک روش کارآمد حل کنید.

  • گرمای بیش از حد و تعریق باعث خشکی پوست سر شده، فولیکول‌های مو ضعیف و پیر می‌شوند. در نتیجه، موها خاکستری و سفید می‌گردند. هروقت از خانه بیرون رفته و در معرض نور آفتاب قرار می‌گیرید، از کلاه و چتر استفاده نمایید. از حمام کردن با آب داغ خودداری کنید؛ هم‌چنین از حرارت مستقیم سشوار اجتناب کنید.

اگر موهایتان قبلا بر اثر حرارت آسیب دیده هست، برای بازیابی سلامتی مو از ماسک‌های موی خنک استفاده کنید. با استفاده از چنین ماسک‌های موی نرم‌کننده و خنکی، پوست سر رطوبت خود را بازمی‌یابد. به محض آن‌که سطح پی‌اچ پوست سر به حالت عادی بازگردد، فولیکول‌های موی سفید ناپدید می‌شوند. هم چنین رشد موهای جدید تقویت می گردد.

  • از عوامل استرس زا دوری کنید. در صورتی که این کار برایتان مقدور نیست و شما شغل پر استرسی دارید و یا اینکه در زندگی روزمره اضطراب و نگرانی های متوالی را تجربه می کنید، بهتر هست به مشاور یا روان شناس مراجعه نموده و از روش های کاهش استرس برای بهبود شرایط خود استفاده کنید. برای مثال تمرینات منظم ورزشی، مراقبه و گوش دادن به موسیقی به شما کمک خواهد کرد، بر استرس و اضطراب خود غلبه کنید. همچنین سعی کنید زندگی اجتماعی و پر نشاطی داشته باشید.

سفید شدن مو - شادابی و سلامتی

  • کنترل میزان ویتامین۱۲B و مصرف آن با نظر پزشک
  • کنترل وضعیت فعالیت غدد تیروئیدی و هیپوفیز در بدن
  • برای پیشگیری از سفید شدن و خاکستری شدن‌ موها استفاده از ماسک‌ گیاهی توصیه می‌شود.
  • تغییر رژیم غذایی و گنجاندن مواد طبیعی به سبد غذایی افراد می‌تواند تاثیر مستقیمی بر پیشگیری از سفیدشدن موها داشته باشد.
  • به اعتقاد درمانگران طب سنتی مصرف ترکیب یک حب زنجبیل رنده شده با یک قاشق غذاخوری عسل یکی از بهترین ترکیب‌های خوراکی هست که می‌تواند به پیشگیری از سفیدشدن تارهای مو کمک کند.

سفید شدن مو - شادابی و سلامتی

  • برای درمان سفیدی تارهای مو و براق شدن موها یکی از بهترین روش ها استفاده از ترکیبی از روغن نارگیل با آب لیموی تازه هست. ماسکی که از ترکیب ۲ قاشق پودر حنا، یک قاشق ماست، یک قاشق برگ خشک شده ریحان و ۳ قاشق قهوه نیز به دست آمده باشد علاوه بر آنکه به تیره شدن تارهای موی سفید و خاکستری کمک می‌کند، می‌تواند به تقویت تارهای مو و ریشه موها نیز کمک ‌کند.

تهیه لوسیون پیاز و ماساژ آن بر تارهای مو یکی دیگر از شیوه‌هایی هست که می‌تواند علاوه بر تیره کردن تارهای مو به رشد مجدد تارهای از دست رفته مو نیز کمک کند. برای تهیه این لوسیون کافی هست پیاز را رنده کنید و آب آن را بگیرید و از آن برای ماساژ موها استفاده کنید.

مطلب را به اشتراک بگذارید

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : پزشکی

همه ی کودکان گاهی سر به هوا می شوند و بسیاری از آنها نیز بر بر حسب عادت بازیگوش هستند. بی تردید ما عملا آمادگی مواجهه با بازیگوشی فرزندانمان را نداریم و هرگز موافق آن نیستیم. 

به طور خلاصه هرگاه این رفتار را مشاهده کنیم سریعا عصبانی میشویم و به همین دلیل نمی توانیم نسبت به آن واکنش درستی داشته باشیم. در این موارد ما به طور کلی عصبانیتمان را با سرزنش های بیهوده ، تهدید و گاهی نیز تنبیه بدنی بروز می دهیم ولی هیچ یک از این واکنش ها برای رویاروی با چنین رفتارهایی توصیه نمیشود.

منشا بازیگوشی کودکان این هست که آنها یا دوست ندارند کار مورد نظر را انجام دهند یا ما را دوست ندارند . 

اما کودکان بیشتر در مواجهه با چه کارهایی بازیگوشی می کنند؟ شستن ، خوردن ، به رختخواب رفتن ، آماده شدن برای رفتن به جایی و…. ؛ این تمام چیزی هست که ما به یاد می آوریم.

آیا اکنون ما به آنها تذکر می دهیم ، چون بازیگوشی می کنند؟ یا آنها بازیگوشی می کنند چون ما به آنها تذکر می دهیم؟ ما به عنوان پدر و مادر احساس می کنیم که اگر به کودکانمان چیزی را گوشزد نکنیم ، آنها یا دیرتر از حد انتظار ، کارهای روزمره ی خود را انجام می دهند، یا هرگز آنها را انجام نمی دهند.

با وجود این ، دست کم تا حدودی برای خودمان ثابت شده هست که گوشزد کردن مداوم نمیتواند خیلی موثر باشد. پس باید راه های دیگری را امتحان کرد.

درمان این مشکل نیازمند راه حل های موثرتری هست. هر دو دلیل گفته شده حاکی از این هست که کودک چیزهایی را دوست ندارد ، نخست ، کارهای روزمره و دیگری ، ما که آ«ها را به انجام دادن این کارها وادار می کنیم.

به رغم نبود انگیزه یا میل ، کودک به اهمیت یا انجام دادن آن کار نگاه می کند. به عبارت دیگر او میان نخواستن و انجام ندادن قرار می گیرد . هرجا هر فردی ، کوچک یا بزرگ ، در چنین وضعیتی قرار گیرد ، در آن زمان آن کار را انجام نمی دهد یا نیمه کاره رهایش می کند.

پس ما نیز کم و بیش با این مسئله رو به رو می شویم . این دقیقا همان چیزی هست که کودکان با آن مواجهند .

آنها کمی دیرتر از دیگران آماده ی شام خوردن می شوند ، دست هایشان را به خوبی نمی شویند ، در آخرین لحظات به سرویس مدرسه می رسند ، وسایلشان را جا می گذارند، لباس خود را می پوشند اما نامرتب و شلخته هستند و…. هر پدر و مادری میتواند به موارد دیگری نیز اشاره کند.

این موارد نشان می دهد که کودک نمیتواند میان بی علاقگی به یک کار و اجبار به انجام دادن آن ارتباط موثری برقرار کند. بازیگوشی کودکان نمودی از مقاومت آنهاست. بهترین درمان ممکن این هست که آن مقاومت را از سر راهمان برداریم و فرزندمان را به سمت کارهایی که نمی خواهد انجام دهد ، هدایت کنیم.

انجام دادن این کار مخصوصا زمانی که کودک برحسب عادت در بسیاری از کارها بازیگوش هست ، بسیار مشکل تر خواهد شد. یعنی کودک برابر خواسته های والدینش چنان مقاومت می کند که خشم و عصبانیت آنها را در پی دارد و سپس ، همین عصبانیت به دلیلی برای سرپیچی تبدیل میشود.

در ادامه ، شخصیت او پس از مدتی به دلیل اندک لذت کینه توزانه ای که نصیبش خواهد شد به شخصیتی ناسازگار و سرکش تغییر می کند.

اگر بازیگوشی به این شکل کلی که شرح داده شد ، رسیده باشد ، بهتر هست با خود آن کاری نداشته باشیم. در نظر گرفتن یک برنامه ی جامع که شامل ارتباط های اجتماعی باشد ، برای هدایت احساسات خالص و ناب فرزندمان بسیار مهم هست.

ما فرزندانمان را به گونه ای تربیت یا ترغیب می کنیم که یاد بگیرند همیشه کنار آنها نخواهیم بود. آنها می دانند چه می خواهیم . چیزی که آنها یاد می گیرند این هست که رضایت ما را به دست آورند و البته برنامه های اجتماعی ما نیز در رابطه با همین امر طراحی خواهد شد.

درمان بازیگوشی های جزئی نیز از الگوهای مشابه تبعیت می کند. ایده آل این هست که برای کسب نتایج مطلوب به فرزندمان انگیزه بدهیم. هیچ حرف و حدیثی درباره ی شستن دست ها ، لباس پوشیدن و به موقع رسیدن به سرویس مدرسه وجود ندارد.

اما این کارها که اساسا روزمره تلقی میشوند عادتا نیز پذیرفته شده اند. با این حال وقتی کودکان با بازیگوشی در این کارها تمرد می کنند ، در واقع ناخشنودی و نارضایتی خود را بروز می دهند.  وقتی در این شرایط او را سرزنش می کنیم و تحت فشار می گذاریم تنها نارضایتی اش را تشدید می کنیم.

بهترین فرصت زمانی به دست می آید که بازیگوشی او آنچنان حاد نشده باشد. در این شرایط باید به گونه ای رفتار کنیم که او عشقمان را درک کند نه اینکه مدام با رفتارهای اصلاحی و عیبجویانه ی ما رو به رو شود.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : پزشکی

این زائده گوشتی نرم که بر روی اندام تناسلی ظاهر خواهد شد، زگیل تناسلی خفیف نام دارد. یک عفونت منتقله از راه جنسی ( STI ) ناشی از ویروس پاپیلوم انسانی یا همان HPV می باشد که این روزها زیاد به گوش تان خورده هست. زگیل تناسلی خفیف ممکن هست باعث درد، ناراحتی و خارش شود.

زگیل تناسلی خفیف چیست؟

زگیل های تناسلی به خصوص برای زنان بسیار خطرناک هستند چرا که بعضی انواع اچ پی وی می توانند باعث ایجاد سرطان واژن و سرطان دهانه رحم گردند. HPV شایع ترین انواع بیماری های انتقالی آمیزشی ( STI ) هست. مردان و زنانی که از نظر جنسی فعال هستند، احتمال ابتلا به عوارض اچ پی وی نظیر زگیل های تناسلی را دارند.

کلید درمان این عفونت، مدیریت آن هست. این نوع زگیل از طریق فعالیت جنسی نظیر دهانی، واژینال و آنال منتقل خواهد شد. شما ممکن هست تا چند هفته یا چند ماه پس از ابتلا به عفونت، شروع به رشد زگیل ها نکنید.

زگیل تناسلی خفیف همیشه قابل مشاهده نیست. آن ها ممکن هست بسیار کوچک و رنگ پوست یا کمی تیره تر باشند. این زائده های گوشتی به گل کلم شباهت دارند و هنگام لمس آنها ممکن هست آنرا احساس نکنید و یا کمی برآمدگی را لمس کنید. آنها ممکن هست به عنوان یک خوشه زگیل یا تنها یک زگیل ظاهر شوند.

زگیل تناسلی خفیف در چه مناطقی قابل مشاهده هست؟

زگیل تناسلی خفیف در مردان ممکن هست در مناطق زیر نمایان شود :

– آلت تناسلی

– پوست بیضه

– کشاله ران

– ران

– داخل یا اطراف مقعد

زگیل تناسلی خفیف در زنان نیز در مناطق زیر نمایان خواهد شد :

– درون واژن یا مقعد

– خارج واژن یا مقعد

– دهانه رحم

این زگیل ها همچنین ممکن هست بر روی لب، دهان، زبان یا گلو فردی که رابطه جنسی دهانی با فرد مبتلا به این عفونت، داشته هست نمایان گردد. پیشنهاد می کنیم سایر مطالب بخش جنسی مجله دکتر سلام را نیز مطالعه کنید.

اگر شما قادر به مشاهده زگیل های تناسلی نباشید، آنها علائمی دارند که می توان تشخیص داد :

– ترشح واژن

– خارش

– خونریزی

– سوزش

اگر این نوع زگیل های تناسلی ، بزرگ شود و یا گسترش یابد؛ می تواند باعث ایجاد ناراحتی و یا حتی درد شود.

علل ایجاد زگیل تناسلی خفیف چیست؟

اکثر موارد زگیل تناسلی به علت ویروس HPV هست. ۳۰ تا ۴۰ نوع ویروس اچ پی وی وجود دارد که به طور خاص بر روی اندام جنسی اثر می گذارند اما تنها تعداد کمی از آنها باعث ایجاد زگیل تناسلی می شوند. ویروس HPV از طریق تماس پوست به پوست بسیار قابل انتقال هست؛ به همین دلیل این ویروس را در دسته بندی STI قرار می دهند. STI بیماری های آمیزشی را گویند که به راحتی منتقل می شوند.

در حقیقت، HPV بسیار شایع هست و مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) می گوید که اکثر افرادی که رابطه جنسی فعال با افراد مختلف دارند، در بعضی موارد آن را دریافت می کنند. با این حال، ویروس اچ پی وی همواره منجر به عوارضی مانند زگیل های تناسلی خفیف نمی شود. در واقع، در اغلب موارد، ویروس بدون هیچ گونه مشکلی به خودی خود از بین می رود و خطری برای سلامت انسان به وجود نمی آورد.

عوامل خطر زگیل های تناسلی

هر شخص فعال جنسی احتمال ابتلا به ویروس HPV را دارد ؛ با این حال بیشتر، افرادی احتمال ابتلا به آن را دارند که :

– کمتر از ۳۰ سال سن دارند

– سیگاری هستند

– سیستم ایمنی ضعیفی دارند

– سابقه کودک آزاری داشته اند

– فرزندانی که مادر آنها در طول زایمان مبتلا به این ویروس بوده هست

زگیل های تناسلی چگونه تشخیص داده می شوند؟

جهت تشخیص این بیماری، پزشک سوالاتی درباره سلامت و سابقه فعالیت جنسی شما مطرح خواهد کرد. این سوالات شامل نشانه هایی که تجربه کرده اید و هربار که درگیر فعالیت جنسی محافظت نشده بوده اید، نظیر رابطه جنسی دهانی خواهد بود. پزشک شما همچنین یک معاینه فیزیکی برای بررسی نقاطی که احتمال بروز زگیل را دارند، انجام خواهد داد.

قابل توجه خانم ها :

از آنجا که زگیل های تناسلی می توانند در اعماق بدن زنان رشد کنند، پزشک احتمالاً یک آزمایش لگنی نیز برای بانوان انجام خواهد داد. آنها ممکن هست از یک محلول اسیدی ملایم برای نمایان تر شدن زگیل ها استفاده کنند.

پزشک شما همچنین ممکن هست تست پاپ اسمیر را برای دریافت سلول های دهانه رحم انجام دهد. این سلول ها برای بررسی ابتلا به اچ پی وی بررسی خواهند شد. بعضی از انواع HPV ممکن هست نتایج غیر طبیعی در آزمایش پاپ اسمیر ایجاد کنند که ممکن هست تغییرات پیش سرطانی را نشان دهند.

اگر شما یک خانم هستید و نگران ابتلا به ویروس HPV از نوع شناخته شده به علت سرطان دهانه رحم می باشید، پزشک می تواند آزمایش DNA بگیرد. این آزمایش نشان می دهد چه نوع ویروس اچ پی وی در بدن شما وجود دارد. آزمایش اچ پی وی برای مردان هنوز در دسترس نیست.

زگیل های تناسلی چگونه درمان می شوند؟

در حالی که زگیل تناسلی خفیف قابل مشاهده اغلب با گذشت زمان، خود به خود از بین می روند اما خود اچ پی وی می تواند در جریان خون شما بماند. این مسئله باعث خواهد شد که مدیریت علائم مهم باشند چراکه شما می خواهید از انتقال آن به دیگران جلوگیری کنید. لطفا دقت داشته باشید که این نوع زگیل های تناسلی ممکن هست به دیگران منتقل شوند حتی زمانی که قابل مشاهده نباشند یا علائم آن دیگر وجود نداشته باشد.

شما نمی توانید زگیل های تناسلی را با درمان ها و از بین برنده های OTC درمان کنید. پزشک شما ممکن هست درمان های موضعی را برای زگیل تجویز کند که شامل :

– کرم آلدارا ( ایمی کیمود )

– پودوفیلین و پودوفیلوکس

– تری‌کلرواستیک اسید

اگر این زگیل ها با گذشت زمان از بین نروند، ممکن هست نیاز به جراحی برای از بین بردن آنها داشته باشید. دکتر شما همچنین می تواند زگیل ها را از طریق :

– الکتروکاتری یا اکسیزیون الکتروسرجیکال

– کرایوسرجری یا انجماد زگیل

– درمان زگیل از طریق لیزر

– برش یا قطع زگیل

– تزریق داروی اینترفرون

زنان مبتلا به زگیل تناسلی خفیف ممکن هست نیاز به تست پاپ اسمیر هر سه تاه شش ماه پس از اولین درمان خود داشته باشند. این مسئله به پزشک اجازه می دهد که هرگونه تغییر در رحم را بررسی کند. نظارت مهم هست زیرا شما ممکن هست در معرض خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم باشید. انواع HPV که زگیل تناسلی در آنها بروز می کند، احتمال کمتری برای ابتلا به سرطان را دارند. با این حال، شما می توانید انواع دیگر اچ پی وی را داشته باشید که احتمال ابتلا به سرطان را افزایش دهند.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : پزشکی

بعضی از کودکان از ابتدا حیوانات را دوست دارند، اما بعضی دیگر، از حیوانات می‌ترسند. کودک در دو تا سه‌سالگی متوجه می‌شود که بعضی از حیوانات خطرناک هستند، اما برای تشخیص انواع خطرناک دانش کافی ندارد، پس به دنبال این وضعیت در نزدیک شدن به آن‌ها احتیاط می‌کند. اگر تجربۀ بدی از نزدیکی به حیوانات برای کودک پیش نیاید، این احتیاط تا سن پنج یا شش‌سالگی برطرف می‌شود، اما در غیر این صورت، ترس دائمی در او شکل می‌گیرد.

دور کردن کودک از حیواناتی نظیر مار، موش و یا حیوانات بزرگ عقلانی هست، اما در مورد حیوانات خانگی و اهلی بهتر هست کودک را از آن‌ها دور نکنیم. برای کاهش ترس فرزندتان راه‌هایی وجود دارد که به بعضی از آن‌ها اشاره می‌کنیم.

ترس کودک را نادیده بگیرید.

در ابتدا بهتر هست ترس کودک را نادیده بگیرید. به‌جای هرگونه صحبت، با رفتار خود نشان دهید که از حیوانات نمی‌ترسید. وقتی باهم به یک سگ نزدیک می‌شوید، منتظر واکنش کودک نباشید. بلکه بی‌توجه به او، سگ را نوازش کنید. کودک را مجبور به تقلید از رفتار خود نکنید، بلکه به‌عنوان الگویی مثبت، رفتار با حیوانات اهلی را به او بیاموزید.

آنچه را که کودک از آن می‌ترسد، مشخص کنید.

تا حد امکان، جزییات ترس کودک را کشف کنید. او ممکن هست از اینکه گربه صورتش را پنجول بکشد و یا سگ گازش بگیرد، بترسد.

عکس‌هایی از حیوان را به کودک نشان دهید.

ابتدا نظر خودتان را در مورد حیوانی که کودک از آن می‌ترسد، بیان کرده، سپس با استفاده از شکل‌های کتاب‌ها و مجله‌ها سر صحبت را با کودک بازکنید. در مورد طرز ایستادن و نشستن و رفتار حیوانی که حالت دوستانه‌ای دارد با او صحبت کنید. عکس‌ها را در همه جای خانه پخش‌کنید تا کودک هر وقت خواست، نگاهی به آن‌ها بیندازد.

در مورد این حیوان بررسی کنید.

داستان‌هایی را دربارۀ این حیوان برای کودک بخوانید. مراقب باشید این داستان‌ها ترسناک نباشند. برای افزایش معلومات کودک، مقاله یا کتاب‌های غیرداستانی نیز برایش بخوانید. در مورد خطرات این حیوان اطلاعات صحیحی در اختیارش قرار دهید. برای کودکی که از سگ می‌ترسد بسیار ارزشمند هست که بداند وقتی سگی دمش را تکان می‌دهد، عوعو می‌کند و گوش‌هایش را پایین می‌اندازد، حالت دوستانه‌ای دارد یا حتی ممکن هست از او ترسیده باشد.

برای کودکتان، فیلم‌ها یا کارتون‌هایی دربارۀ حیوان موردنظر تهیه کنید.

بهتر هست این فیلم‌ها دربارۀ ماجراهای یک فرد با حیوانش باشند، که به‌ویژه وقتی مؤثرتر هستند که هنرپیشۀ نقش اول آن‌ها، یک کودک باشد.

حیوانات را از دور تماشا کنید.

کودک را به نزدیک شدن به حیوانی که از آن می‌ترسد، مجبور نکنید. بهتر هست بگذارید کودکان دیگر را در کنار حیوانات تماشا کند. ابتدا باهم، از داخل خانه حیوان را تماشا کنید؛ سپس از خانه خارج شوید، ولی فاصله‌ای مطمئن را حفظ کنید. کم‌کم فاصله را کم کنید؛ اما مراقب احساس امنیت در کودک باشید. صبور باشید. حتی ممکن هست چند قدم نزدیک شدن به حیوان به چندین روز تمرین نیاز داشته باشد.

برای کودکتان الگو باشید.

درحالی‌که کودکتان کمی دورتر ایستاده هست (ترجیحاً کنار یک دوست)، به حیوان نزدیک شوید و با صدای بلند، رفتار خود را برای کودک توضیح دهید: ببین دارم دستم رو برای سگ دراز می‌کنم تا دستم رو بو بکشه. حالا دارم پشت گوش‌هایش رو می‌خارانم. می‌بینی چطور دمش رو تکون میده؟ انگار دوست داره کسی نازش کنه.

نقش حیوان را بازی کنید.

در داخل خانه دربارۀ نحوۀ رفتارتان با حیوان صحبت کنید. نقش آن حیوان را بازی کنید تا کودک بتواند نزدیک شدن به حیوان را با شما تمرین کند. برای مثال، اگر نقش یک سگ را ایفا می‌کنید: عوعو کنید و دست و پای کودک را بو بکشید. در همین حال، از قول سگ بگویید: ببین من اومدم پیشت چون می خوام باهات دوست بشم؛ اما چون یه کم ازت می‌ترسم، دارم تو رو بو می‌کنم. برای بامزه شدن بازی بهتر هست پس از شما، کودک نقش سگ را بازی کند.

باهم به حیوان نزدیک شوید.

بکوشید کوچک‌ترین و آرام‌ترین حیوان را برای مرحلۀ اول انتخاب کنید. درحالی‌که دست کودک را گرفته‌اید، به‌آرامی به‌طرف حیوان پیش روید و او را تحسین کنید. به کودک یادآوری کنید تا تنفس خود را کنترل کند.

– به کودک بیاموزید با خودش حرف بزند. برای مثال با خود بگوید: من حالم خوبه، اصلاً نمی‌ترسم. این سگه خیلی بامزه هست.

– در هنگام نزدیک شدن به حیوان از کودک بخواهید میزان ترسش را بیان کند. هر قدم که به حیوان نزدیک‌تر می‌شوید، مکث کنید و میزان ترس کودک را بپرسید. کودک، برای بیان ترس خود، از اعداد یک تا ده استفاده می‌کند. اگر این عدد به ده نزدیک بود، کمی صبر کنید. پس از یک دقیقه دوباره بپرسید. اگر درجۀ ترس پایین آمد، به حرکت خود ادامه بدهید. می‌توانید برای ایجاد حس امنیت، دو قدم به جلو بردارید و سپس یک‌قدم به عقب برگردید تا به‌تدریج، به فاصله‌ای برسید که بتوانید حیوان را لمس کنید.

اوقات بیشتری را با حیوان بگذرانید.

بکوشید موقعیت‌های بیشتری را برای رویارویی کودک با حیوانی که از آن می‌ترسد، ایجاد کنید.

– زمان بیشتری با حیوان بازی کنید. بزرگ‌ترین موفقیت برای کودک، لمس حیوان هست. راه درست این کار را به او بیاموزید. اگر حیوان اهلی باشد او به‌زودی روش کار را فرامی‌گیرد. اگر احساس می‌کنید که ترس کودک کاهش یافته هست، کم‌کم  از او دور شوید و همین‌طور او را به نوازش حیوان تشویق کنید. بگذارید فاصله را کودک تعیین کند و برای دورتر شدن، از او اجازه بگیرید.

– پس از کسب موفقیت در مرحلۀ قبل، می‌توانید یک حیوان بزرگ‌تر از همان نوع را انتخاب کنید. (برای مثال اگر در حالت قبلی با یک توله‌سگ تمرین می‌کردید، حالا یک سگ بالغ را انتخاب کنید)

– به کودک خود بیاموزید چطور با حیوانات غریبه برخورد کند. علائمی را که حیوان برای ابراز دوستی یا دشمنی و عصبانیت به کار می‌برد، به کودک بیاموزید. برای مثال، دم تکان دادن سگ نشانۀ دوستی هست؛ اما اگر در حال نشان دادن دندان‌هایش، پارس می‌کند، بهتر هست در آن هنگام از او فاصله گرفت.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : پزشکی

خیلی ها تصور می‌کنند فوتبال تنها یک بازی مردانه هست و شاید زنان از هیجان و لذت تماشای یک بازی فوتبال مهیج به اندازه مردان لذت نبرند. اما با اینکه تعداد زنان فوتبالی نسبت به آقایان کمتر هست اما از میان همان تعداد انگشت شمار از زنانی که عاشق فوتبال هستند عاشقان خسته دلی را می‌شود یافت که جبران آمار کم زنان فوتبالی را می‌کند. اما هیجان و طرفداری متعصبانه و نوسان هیجانات برای عاشقان خسته دل فوتبالی که از قضا زن باردار هستند بایدها و نبایدهایی دارد که میبایستی جدی گرفته شود.

هیجان در بارداری گل زدن به تیم خود هست

کنترل فشار خون یکی از موضوعات بسیار مهمی هست که در دوران بارداری باید به آن توجه کرد. یکی از دلایل اصلی فشار خون بالا استرس، هیجان و اضطراب هست. هیجان در بارداری مخصوصا هیجاناتی که باعث بالارفتن فشار خون شود تاثیر بدی روی جنین می‌گذارد. پس اگر طرفدار دوآتشه یک تیم هستید و طاقت آرام نشستن و هیجانی نشدن را ندارید توصیه اکید ما این هست که به هیچ وجه فوتبال را تماشا نکنید. هیجان در بارداری خصوصا هیجاناتی که باعث تغییرات منفی از جمله بالارفتن فشار خون یا افزایش ضربان قلب شود می‌تواند بر روی سلامت جنین و حتی خود شما تاثیر منفی بر جای می‌گذارد. شاید نتوان مانع وقوع اتفاقات غیرقابل پیش بینی شد اما بخش بزرگی از رویدادها را می‌توان تنها با در معرض آن قرار نگرفتن کنترل کرد. کنترل هیجانات در دوران بارداری را کاملا جدی بگیرید و دلتان را به این خوش نکنید که ۹۰ دقیقه تماشای بازی فوتبال و بروز آنهمه استرس و هیجان خطری برایتان ندارد.

تغذیه در بارداری جام جهانی نمی‌شناسد

خودتان را با این جملات که جام جهانی زمان محدودی دارد و نمی‌خواهید از دستش بدهید گول نزنید. لذت خوردن یک بسته پاپ کورن پنیری یا پفک نمکی آنهم در حین تماشای بازی تیم فوتبال مورد علاقه را تنها یک طرفدار دو آتشه فوتبال درک می‌کند. می‌دانیم که کمی سخت هست اما به خاطر آن موجود کوچولوی دوست‌داشتنی می‌توانید جایگزین بهتری برای تنقلات ناسالم انتخاب کنید. تغذیه در دوران بارداری یک روند ثابت هست که باید در تمام طول بارداری به آن وفادار بمانید و نمی توانید برای خودتان استثناء قائل شوید. می توانید در حین تماشای فوتبال از خوردنی‌های سالم و مغذی مانند خشکبار، آجیل و میوه استفاده کنید. اگر هم عاشق پاپ کورن هستید خیلی ساده می‌توانید آن را در منزل به صورت سالم‌تر تهیه کنید. تغذیه در بارداری را جدی بگیرید و از خوردن غذاهای آماده که تنها کالری زیادی دارند و فاقد ارزش غذایی هستند دوری کنید. یادتان باشد تماشای فوتبال هم نباید این قانون طلایی تغذیه در بارداری را زیر سوال قرار دهد.  طرز تهیه خوراکی های سالم ویژه تماشای مسابقات جام جهانی را در نی نی خبری بخوانید.

اهمیت خواب در بارداری استثناء ندارد

هرچند یک سری تغییرات در دوران بارداری می‌تواند خواب شما را دچار اختلال کند اما تا آنجایی که کنترل عوامل بی‌خوابی در کنترل شماست حتی الامکان آن را رعایت کنید. سعی کنید در ساعاتی که احساس خستگی می‌کنید و بدنتان به خواب نیاز دارد حتما استراحت کنید. ممکن هست ساعت پخش بازی یکی از تیم‌های مورد علاقه تان درست در همان زمانی باشد که شما به شدت به خواب یا حتی چرتی کوتاه نیاز داشته باشید. در این مواقع به اهمیت خواب در دوران بارداری فکر کنید و به خاطر جنین و خودتان از خیر تماشای فوتبال بگذرید. اگر همسرتان در حال تماشای بازی هست از او بخواهید که در این مدت مراعات حال شما را کند و حتی المکان از دعوت مهمان و تماشای دسته جمعی فوتبال بپرهیزید.

مخصوصا اگر در سه ماهه اول بارداری هستید احساس خواب‌آلودگی شدیدی می‌کنید که حتما باید اهمیت خواب در بارداری را جدی و مهم تلقی کنید. اگر به آرامش و استراحت نیاز دارید از رفتن به مهمانی‌هایی که برای تماشای دسته جمعی فوتبال برنامه‌ریزی شده منصرف شوید و از همسرتان نیز بخواهید که در منزل فوتبال را تماشا کند. ممکن هست در شور و هیجان جام جهانی این خواسته‌ها کمی برای همسرتان سخت باشد اما برای سلامت خود و جنین باید فداکاری و گذشت داشته باشید. در طول روز شما به ۱ الی ۲ ساعت خواب نیمروز نیاز دارید پس برای آرامش خود و جنین سنگ تمام بگذارید و خوابتان را کنترل کنید.

با دوآتشه‌ها فوتبال نبینید

اگر یک مادر عاشق فوتبال هستید و فکر می کنید دنبال کردن بازی تیمی خاص باعث بروز هیجانات زیاد در شما ‌می‌شود تماشا نکردن فوتبال بهترین توصیه هست اما اگر از عهده کنترل احساساتتتان برمی‌آیید اجازه این کار را دارید. اما نکته مهم این هست که سعی کنید با کسی بازی را ببینید که سطح هیجانات بالایی نداشته باشد چون در این موارد اگر نسبت به بازی حساس هم نباشید با دست و جیغ و هورای یک طرفدار دوآتشه شما هم کنترل فشار خونتان را از دست خواهید داد و این همان زنگ خطر برای شما و جنین هست. سخن آخر اینکه با تمام جذابیت فوتبال خصوصا برای عاشقان خسته دل این بازی مهیج، رعایت این نکات ممکن هست کمی سخت باشد اما برای زن بارداری که مسئولیت یک موجود زنده را در بدن خود دارد کار سخت و دشواری نیست.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : پزشکی

در آسم دوران کودکی ریه‎ها و راه‎های هوایی در صورت قرار گرفتن در معرض بعضی محرک‎ها مثل استنشاق گرده‎های معلق در هوا یا سرماخوردگی یا ابتلاء به دیگر عفونت‎های سیستم تنفسی به آسانی ملتهب می‎شوند. آسم در کودکان می‎تواند باعث بروز علایم آزاردهنده در زندگی روزمره شده و در بازی، ورزش، تحصیل و خواب کودکان اختلال ایجاد کند. در مورد بعضی کودکان آسم کنترل نشده می‎تواند به حملات خطرناک آسم منجر شود.

آسم در کودکان نوعی آسم متفاوت از آسم بزرگسالان نیست، اما کودکان ممکن هست در این بیماری با چالش‌های منحصر به فردی مواجه باشند. آسم در کودکان یک عامل اصلی در مراجعه به بخش اورژانش، بستری شدن کودکان در بیمارستان و از دست رفتن روزهای تحصیل محسوب می‎شود. بدبختانه آسم در کودکان قابل علاج نیست، و علایم بیماری ممکن هست تا دوران بزرگسالی ادامه پیدا کنند. اما در صورت برخورداری از درمان درست، والدین و کودک می‎توانند علایم بیماری را تحت کنترل قرار دهند و از آسیب‎دیدگی ریه‎های در حال رشد کودک پیشگیری کنند.

علایم آسم در کودکان

نشانه‎ها و علایم شایع آسم در کودکان شامل موارد زیر هست:

– سرفه مکرر و متناوب

– صدای وز وز یا خس خس در هنگام عمل بازدم

– تنگی نفس

– احتقان یا سفتی قفسه سینه

– درد قفسه سینه، مشخصاً در کودکان خردسال

دیگر نشانه‎ها و علایم آسم در کودکان شامل موارد زیر هست:

– دشواری خواب به علت تنگی نفس، سرفه یا خس خس سینه

– عود سرفه یا خس خس سینه که در صورت بروز یک عفونت تنفسی مثل سرماخوردگی یا آنفولانزا تشدید می‎شود

– تأخیر در بهبود عفونت سیستم تنفسی یا ابتلاء به برونشیت پس از عفونت مزبور

– دشواری تنفسی که ممکن هست باعث ایجاد محدودیت در بازی یا ورزش کردن کودک شود

– خستگی مفرط که می‎تواند ناشی از کمبود خواب باشد

نشانه‎های اولیه آسم در کودکان خردسال می‎تواند خس خس برگشت کننده سینه به تحریک یک ویروس سیستم تنفسی باشد. همچنان که سن کودک بیشتر می‎شود، میزان آسم همراه آلرژی‎های سیستم تنفسی شیوع ببشتری پیدا می‎کند.

نشانه‎ها و علایم آسم ممکن هست از کودکی به کودک دیگر متفاوت باشد و به مرور زمان بهبود یافته یا رو به وخامت بگذارد. کودک ممکن هست صرفاً دچار یک علامت مثل سرفه مداوم یا احتقان قفسه سینه باشد.

ممکن هست تعیین اینکه علایم بروز یافته در کودک ناشی از آسم یا نوعی بیماری دیگر هست، دشوار باشد. خس خس گهگاهی یا درازمدت و دیگر علایم شبه آسم ممکن هست نتیجۀ برونشیت عفونی یا دیگر مشکلات سیستم تنفسی باشد.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم

در صورت ظن ابتلاء کودک به آسم باید بلافاصله او را به دکتر ارجاع داد. درمان زودهنگام آسم نه تنها به کنترل علایم روزمره آسم کمک می‎کند بلکه در عین حال می‎تواند از بروز حملات آسم پیشگیری کند.

در صورت مواجهه با علایم زیر ارجاع بچه به پزشک را در دستور کار قرار دهید:

– سرفه مداوم یا متناوب یا سرفه‎ای که به نظر می‎رسد با فعالیت جسمانی مرتبط هست

– خس خس سینه یا صدای سوت مانند در هنگام عمل بازدم از سوی کودک

– تنگی نفس یا تنفس سریع

– شکایت بچه از سفتی قفسه سینه

– تکرار دوره‎های مشکوک به برونشیت یا پنومونی

اگر کودک دچار آسم باشد ممکن هست چیزهایی مثل این بگوید که، “سینه‎ام حالت خنده‌‏آوری دارد” یا “همیشه سرفه دارم.” در هنگام به خواب رفتن بچه مراقب هجوم سرفه باشید. این سرفه ممکن هست بچه را از خواب بیدار کند یا نکند. گریه کردن، خندیدن، دهن دره کردن یا واکنش‌های عاطفی شدید و استرس نیز می‎توانند محرک بروز سرفه یا خس خس سینه در کودک باشند.

اگر بچه با تشخیص ابتلا به آسم مواجه شود ایجاد یک پلن اجرایی آسم می‎تواند به پایش علایم و دانستن اینکه در هنگام مواجهه با حملات آسم چه باید کرد، کمک کند.

چه هنگامی باید به درمان اورژانسی روی آورد

در موارد شدید ممکن هست والدین یا مراقبان بچه متوجه شوند که قفسه سینه یا پهلوهای بچه در تقلای شدید وی برای تنفس به سمت داخل کشیده می‎شوند. این احتمال وجود دارد که تعداد ضربان قلب در کودک افزایش یابد، کودک دچار تعریق گردد و به درد قفسه سینه دچار شود. در صورت مواجهه با موارد زیر کودک باید مورد مراقبت اورژانسی قرار گیرد:

– بچه ناچار هست وسط صحبت کردن حرف خود را برای رساندن هوا به ریه قطع کند

– از عضلات شکمی برای تنفس استفاده می‎کند

– سوراخ‎های بینی کودک در هنگام عمل دم گشاد می‎شوند

– بچه در هنگام عمل دم به قدری تقلا می‎کند که شکم وی زیر قفسه دنده‎ای به داخل کشیده می‎شود 

حتی اگر کودک شما با تشخیص ابتلاء به آسم مواجه نباشد در صورتی که وی دچار دشواری تنفسی شده باشد باید بلافاصله مورد مراقبت پزشکی قرار گیرد. اگرچه دوره‎های آسم از نظر شدت متفاوتند، حملات آسم ممکن هست با سرفه آغاز شود، که به خس خس سینه و دشواری تنفس پیشرفت می‎کند.

علل آسم در کودکان

علل زیربنایی آسم در کودکان هنوز به طور کامل درک نشده‎اند. داشتن یک سیستم ایمنی بیش از حد حساس عموماً نقشی در این مورد بازی می‎کند. بعضی از عوامل که گمان می‎رود در این مورد نقشی دارند شامل موارد زیر هست:

– روندهای ارثی

– ابتلاء به بعضی انواع عفونت‎های راه هوایی در سنین بسیار کم

– قرار گرفتن در معرض عوامل زیست‎محیطی مثل دود سیگار یا دیگر موارد آلوده کننده هوا

افزایش حساسیت سیستم ایمنی باعث می‎شود تا ریه‎ها و راه‌های هوایی در هنگام مواجهه با بعضی عوامل محرک، ورم کرده و مخاط ایجاد کنند. محرک‎های مزبور از کودکی به کودک دیگر متفاوتند و می‎توانند شامل موارد زیر باشند:

– عفونت‎های ویروسی مثل سرماخوردگی

– قرار گرفتن در معرض مواد آلوده کننده هوا مثل دود سیگار

– آلرژی هیره، آلرژی موی حیوانات خانگی یا آلرژی گرده یا کپک

– فعالیت فیزیکی

– تغییرات هوا یا هوای سرد

بعضی از اوقات علایم آسم ممکن هست بدون وجود هر گونه محرک متمایز یا عامل خاصی بروز کنند.

ریسک فاکتورهای آسم در کودکان

عواملی که ممکن هست باعث افزایش احتمال بروز آسم در کودکان شوند عبارتند از:

– قرار گرفتن در معرض دود سیگار

– واکنش‌های آلرژیک پیشین، شامل واکنش‎های پوستی، آلرژی غذایی یا تب یونجه (رینیت آلرژیک)

– داشتن تاریخچۀ خانوادگی آسم، رینیت آلرژیک، کهیر یا اگزما

– زندگی در نواحی درون شهری دارای افزایش ریسک تماس یا آلودگی هوا

– چاقی

– اختلالات سیستم تنفسی مثل آبریزش یا گرفتگی مزمن بینی (رینیت)، التهاب سینوس‎ها (سینوزیت) یا پنومونی (ذات‎الریه)

– سوزش سر دل (بیماری ریفلاکس اسید معده به مری، یا GERD)

– جنس مذکر

– سیاه‎پوست بودن

عوارض آسم در کودکان

آسم می‎تواند باعث بروز طیفی از عوارض شامل موارد زیر گردد:

– حملات شدید آسم که نیاز به درمان اورژانسی یا مراقبت بیمارستانی دارند

– باریک شدن مداوم راه‎های هوایی (لوله‎های برونکیال)

– از دست دادن اوقات تحصیل یا عقب افتادگی تحصیلی

– کمبود خواب یا احساس خستگی مفرط

– علایمی که در جریان بازی، ورزش یا دیگر فعالیت‎های کودک اختلال ایجاد می‎کنند

پیشگیری از آسم در کودکان

برنامه دقیق و هدایت درست در مورد محرک‏‌های آسم بهترین راه‎های پیشگیری از حملات این بیماری به شمار می‎‏روند.

– قرار گرفتن کودک در معرض مواد محرک آسم را محدود کنید. در کمک به کودک خود برای اجتناب از مواد آلرژی‎زا و محرک‎های علایم آسم نقش حمایتی فعال داشته باشید.

– اجازه ندهید در فضای پیرامون کودک سیگار کشیده شود. قرار گرفتن در معرض دود سیگار در دوران نوزادی یک ریسک فاکتور مهم آسم در کودکان بوده و همچنین یک محرک شایع حملات آسم محسوب می‎شود.

– فعال بودن را در کودک خود تشویق کنید. تا زمانی که آسم در کودک به خوبی تحت کنترل باشد، فعالیت منظم جسمانی باعث می‎شود تا ریه‎های کودک با قابلیت بیشتری به کار خود ادامه دهند.

– در صورت لزوم به دکتر مراجعه کنید. کودک را منظماً به پزشک ارجاع دهید. نشانه‎های مربوط به تحت کنترل مناسب قرار نداشتن آسم مثل نیاز به استفاده از دستگاه استنشاقی تسکین سریع را در کودک نادیده نگیرید. آسم به مرور زمان دستخوش تغییراتی می‎شود. مشاوره با پزشک می‎تواند کمک کند تا هر گونه تنظیمات درمانی برای تحت کنترل نگه داشتن علایم آموزش داده شود.

– به کودک کمک کنید تا وزن خود را در محدودۀ سالم حفظ کند. داشتن اضافه وزن یا چاقی می‌‏تواند به تشدید علایم آسم منجر شود و نیز کودک را در معرض دیگر مشکلات مربوط به سلامت قرار می‎دهد.

– سوزش سر دل را کنترل کنید. ریفلاکس اسید یا سوزش سر دل شدید (بیماری ریفلاکس اسید معده به مری) ممکن هست باعث تشدید علایم آسم در کودک شود. برای کنترل علایم ریفلاکس اسید کودک ممکن هست نیاز به استفاده از داروهای غیر نسخه‎ای یا نسخه‎ای داشته باشد.

  • تاریخ : ۳ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : پزشکی

تشخیص آسم ممکن هست دشوار باشد. دکتر به سرشت و تواتر علایم بروز یافته در کودک دقیق می‎شود و ممکن هست تست‎هایی را برای از تشخیص خارج کردن دیگر اختلالات و شناسایی محتمل‎ترین علت بروز علایم در کودک انجام دهد.

شماری از اختلالات پزشکی دوران کودکی می‎توانند علایمی مشابه علایم آسم ایجاد کنند. آنچه این وضعیت را پیچیده‌تر می‎کند این هست که این وضعیت‎ها عموماً با علایم مربوط به آسم همزمان می‎شوند. پس پزشک مجبور هست تعیین کند که آیا علایم ایجاد شده ناشی از آسم هست یا بر اثر اختلالی دیگر پدید آمده و نیز اینکه ممکن هست هر دو عامل در این مورد دخالت داشته باشند. 

بعضی اختلالات که می‎توانند علایمی شبیه به علایم آسم ایجاد کنند عبارتند از:

– رینیت

– سینوزیت

– ریفلاکس اسید یا بیماری ریفلاکس اسید معده به مری (GERD)

– ناهنجاری‎های راه هوایی

– اختلال عملکرد تارهای صوتی

– عفونت‎های سیستم تنفسی مثل برونکیولیت و ویروس سین‎سیتیال (سین‌سیشال) تنفسی (RSV)

دکتر در مورد علایم مبتلابه کودک و وضعیت سلامت وی به طور مشروح پرسش خواهد کرد. کودک ممکن هست به انجام بعضی تست‎ها نیاز داشته باشد.

– در کودکان ۵ ساله و بزرگ‎تر، پزشکان آسم را بر مبنای انجام تست‎های قابل انجام در مورد همین بیماری در بزرگسالان تشخیص می‎دهند. 

تست‎های عملکرد ریه (اسپیرومتری) سرعت و مقدار هوایی را که کودک می‎تواند در بازدم از ریه‎ها خارج کند اندازه‎گیری می‎کنند. کودک ممکن هست در زمان استراحت، پس از تمرینات ورزشی و پس از مصرف داروهای آسم تست‎های عملکرد ریه را انجام دهد.

– در کودکان خردسال، تشخیص آسم ممکن هست دشوار باشد زیرا تست‎های عملکرد ریه در کودکان سنین زیر ۵ سال دقیق نیستند. دکتر ممکن هست پایۀ تشخیص را بر مبنای اطلاعات مشروحی که از سوی والدین و خود کودک در مورد علایم به دست می‎آورد استوار کند. بعضی از اوقات این احتمال مطرح هست که بیماری تا هفته‎ها، ماه‎ها یاحتی سال‎ها پس از مشاهدۀ علایم تشخیص داده نشود.

اگر والدین دچار ظن ابتلاء کودک خود به آسم باشند، این موضوع مهم هست که در اولین فرصت ممکن کودک به پزشک ارجاع داده شود. تشخیص و درمان زودهنگام و درست می‎تواند از بروز اختلال در فعالیت‎های روزمره کودک مثل خواب، بازی، ورزش، و تحصیل پیشگیری کند. در عین حال با این کار می‎توان مانع از بروز حملات بالقوه کشنده آسم شد.

برای کودکان زیر سه سال دچار علایم آسم، دکتر ممکن هست رویکرد انتظار و مراقبت را در پیش گیرد. دلیل اتخاذ این رویکرد این هست که هنوز اثرات درازمدت داروهای آسم بر نوزادان و کودکان خردسال مشخص و روشن نیست. اگر نوزاد یا نوباوه‎ای دچار دوره‎های مکرر یا شدید خس خس سینه باشد، برای مشاهدۀ چگونگی تغییر علایم ممکن هست دارو تجویز شود.

تست‎های آلرژی برای آسم آلرژیک

اگر چنین به نظر برسد که کودک دچار آسم ناشی از آلرژی هست دکتر ممکن هست انجام تست‎های پوست برای آلرژی را در دستور کار قرار دهد. در طول انجام این تست، خراشی در پوست ایجاد شده و عصاره‌ای از مواد عموماً مسبب آلرژی مثل موی حیوانات، کپک یا هیره‎ها به ناحیۀ خراش داده شده تحویل می‎شود و نشانه‎های واکنش آلرژیک مورد مشاهده و بررسی قرار می‎گیرد.

کودکان دچار اختلالات پوستی یا آنهایی که داروهای آنتی‎هیستامین می‎گیرند ممکن هست از آزمایش خون بیش از تیت پوستی آلرژی سود ببرند.

درمان آسم در کودکان

هدف درمان آسم تحت کنترل قرار دادن علایم برای همیشه هست. تحت کنترل بودن آسم به شکل مناسب به این معنی هست که شرایط زیر وجود دارد:

– کودک دچار حداقل علایم آسم می‎شود یا فاقد علایم آن هست

– کودک دچار عود علایم آسم نمی‎شود یا در موارد اندکی دچار این عود می‎گردد

– کودک محدودیتی برای فعالیت‏های جسمانی یا ورزش کردن ندارد

– کودک حداقل نیاز را به مصرف داروهای استنشاقی سریع‎الاثر مثل البوترول دارد

– کودک دچار کمترین عوارض جانبی ناشی از مصرف دارو هست

درمان آسم شامل هم پیشگیری از علایم و هم درمان حملات آسم در کوران پیشرفت آن هست. انتخاب داروهای درست برای درمان آسم در کودکان به چند عامل مختلف شامل سن کودک، علایم، محرک‎های آسم و آنچه به نظر می‎رسد که بهترین تأثیر را در کنترل آسم نشان می‎دهد، بستگی دارد.

داروهای کنترل درازمدت آسم

داروهای پیشگیری کننده و دارای تأثیر درازمدت، میزان التهاب منجر به بروز علایم را در راه‎های هوایی کودک کاهش می‎دهند. در اغلب موارد نیاز به آن هست که این داروها به صورت هر روزه مصرف شوند.

انواع داروهای طولانی‎اثر در این مورد شامل موارد زیرند:

– کورتیکوستروئیدهای استنشاقی. این داروها شامل فلوتیکازون (فلاونت دیسکوس، فلاونت HFA)، بودزوناید (پولمیکورت فلکسهالر)، مومتازون (اسمانکس)، سیکلزوناید (الوسکو)، بکلومتازون (کوئیوار)، و یک سری داروی دیگر هست. کودک دچار آسم ممکن هست برای دستیابی به بهترین اثربخشی این داروها نیاز به آن داشته باشد که چند روز تا چند هفته مصرف آنها را ادامه دهد.

مصرف درازمدت این داروها با افزایش جزئی در کند شدن روند رشد کودک مرتبط شده هست اما این میزان اندک هست. در اغلب موارد فواید استفاده از داروهای کنترل آسم بر خطرات و عوارض جانبی محتمل آنها چربش دارد.

– تعدیل کننده‎های لوکوترین. این داروهای خوراکی شامل مونتلوکاست (سینگیولر)، زافیرلوکاست (آکولات) و زیلیوتون (زایفلو) هست. داروهای مزبور به پیشگیری از علایم آسم به مدت ۲۴ ساعت کمک می‎کنند.

در موارد نادر این داروها با واکنش‌های روان‌شناختی مثل پرخاشگری، روحیه تهاجمی، توهم، افسردگی و افکار خودکشی مرتبط شده‎اند. در صورت بروز واکنش غیر معمول در کودک باید بلافاصله وی را به پزشک رساند.

– استنشاقی‎های ترکیبی. این داروها حاوی یک کورتیکوستروئید استنشاقی و یک آگونیست بتای طولانی اثر (LABA) هستند. این داروها شامل فلوتیکازون و سالموترول (ادویر، دیسکوس، ادویر HFA)، بودزوناید و فورموترول (سیمبیکورت)، فلوتیکازون و ویلانرتول (بریو)، و مومتازون و فورموترول (دولرا) هست.

در بعضی موقعیت‎ها، آگونیست‎های طولانی اثر بتا با حملات شدید آسم مرتبط شده‎اند. به همین دلیل داروهای LABA همیشه باید به همراه یک داروی استنشاقی حاوی کورتیکوستروئید به کودک دچار آسم داده شوند. این داروهای استنشاقی ترکیبی تنها در مواردی باید برای آسم تجویز گردند که بیماری با استفاده از داروهای دیگر به خوبی تحت کنترل قرار نمی‎گیرد.

– تئوفیلین. تئوفیلین نوعی دارو به شکل قرص هست که روزانه مصرف می‎شود و به باز نگه داشتن راه‎های هوایی کمک می‎کند. تئوفیلین (الیکسوفیلین، تئو – ۲۴، یونیفیل، و غیره) عضلات اطراف راه‎های هوایی را شل کرده و تنفس را آسان‎تر می‎کنند. این دارو اکنون به اندازۀ گذشته مورد استفاده قرار نمی‎گیرد.

داروهای سریع‎الاثر آسم

این داروها به سرعت راه‌های هوایی متورم و مسبب محدود شدن تنفس را باز می‎کنند. داروهای مزبور که به داروهای نجات نیز معروفند، در صورت نیاز به تخفیف سریع و کوتاه مدت علایم آسم در طول حملات آسم به کار می‎روند و نیز در صورتی که پزشک توصیه کند پیش از اقدام کودک به ورزش مورد استفاده قرار می‎گیرند.

انواع داروهای سریع‎التسکین شامل موارد زیر هست:

– آگونیست‎های کوتاه اثر بتا. این داروهای برونکودیلاتور استنشاقی می‎توانند در کوران حملات آسم به سرعت باعث فروکش علایم شوند. داروهای مزبور شامل البوترول (پروایر HFA، ونتولین و غیره) و لوالبوترول (زوپنکس HFA) هست. این داروها در طول چند دقیقه تأثیر می‎کنند و اثربخشی آنها به مدت چند ساعت تداوم دارد.

– ایپراتروپیوم (اتروونت HFA). دکتر ممکن هست این داروی استنشاقی را برای تسکین فوری علایم آسم در کودک تجویز کند. همانند دیگر برونکودیلاتورها، این دارو باعث شل شدن راه‎های هوایی شده و تنفس را راحت‎تر می‎کند. ایپراتروپیوم بیشترین استفاده را در مورد آمفیزم و برونشیت مزمن دارد اما گاهی از اوقات نیز برای درمان حملات آسم مورد استفاده قرار می‎گیرد.

– کورتیکوستروئیدهای خوراکی و داخل وریدی. ایـن داروها التهاب راه‎های هوایی برای اثر آسم شدید را تخیفیف می‎دهند. مثال‌هایی در این مورد شامل پردنیزون و متیل‎پردنیزولون هست. داروهای مزبور در صورت مصرف درازمدت اثرات جانبی شدیدی ایجاد می‎کنند پس آنها را صرفاً در موارد بروز علایم شدید آسم و به صورت کوتاه مدت باید مورد استفاده قرار داد.

– عوامل تعدیل کننده ایمنی. مپولیزومب (نوکالکا) ممکن هست برای کودکان دچار موارد شدید آسم ائوزینوفیلیک مناسب باشد.

درمان آسم ناشی از آلرژی

اگر آسم در کودک بر اثر آلرژی ایجاد یا تشدید می‎شود کودک ممکن هست از درمان آلرژی نیز سود ببرد. دارو‎های آلرژی عبارتند از:

– امالیزومب (زول‎ایر). این دارو مختص مردمی هست که دچار آلرژی و آسم شدید هستند. داروی مزبور واکنش سیستم ایمنی را به مواد مسبب آلرژی مثل گرده، هیره، و موی حیوانات خانگی کاهش می‎دهد. امالیزومب به صورت تزریقی و به صورت هر دو تا چهار هفته یک بار برای بیماران تجویز می‎گردد.

• داروهای آلرژی. این داروها شامل آنتی‎هیستامین‎ها و و دکونژستانت‎های خوراکی و اسپری بینی و همچنین کورتیکوستروئیدها، و اسپری‎های بینی کرامولین و آیپراتروپیوم هست.

– تزریق‎های مربوط به آلرژی (ایمنی‎ درمانی). تزریق‎های ایمنی درمانی عموماً هفته‎ای یک بار به مدت چند ماه انجام می‎شود، و سپس با تزریق ماهانه به مدت سه تا پنج سال ادامه می‎یابد. به مرور زمان، این تزریق‎ها واکنش سیستم ایمنی کودک را در برابر آلرژی‎زاهای خاص کاهش می‎دهد.

تنها به داروهای دارای قدرت تسکین سریع اتکا نکنید

داروهای طولانی اثر آسم مثل کورتیکوستروئیدهای استنشاقی بنیان درمان آسم محسوب می‎شوند. این داروها آسم را بر یک مبنای روزانه تحت کنترل قرار داده و احتمال بروز حملات آسم را در کودک کاهش می‎دهند.

اگر کودک دچار عود آسم شود، یک داروی استنشاقی سریع‎الاثر می‎تواند باعث فروکش فوری علایم بیماری شود. اما اگر داروهای کنترل درازمدت آسم به خوبی کار کنند کودک در اغلب مواقع نیازی به استفاده از داروهای دارای قدرت تسکین سریع ندارد.

والدین باید تعداد موارد استفاده از دارو را در طول هر هفته ثبت کنند. اگر کودک به طور مداوم نیاز به استفاده از داروهای با قدرت تسکین سریع داشته باشد، باید وی را به پزشک ارجاع داد. در این وضعیت معمولاً نیاز به آن هست تا دوز مصرف داروهای طولانی اثر تصحیح گردد.

دستگاه‎های داروهای استنشاقی

داروهای استنشاقی طولانی اثر یا کوتاه اثر آسم بر مبنای استنشاق مقدار معینی از دوز دارو عمل می‎کنند.

– کودکان بزرگ‎تر و نوجوانان ممکن هست از یک دستگاه کوچک دستی به نام دستگاه استنشاقی دوز تحت فشار یا دستگاهی که دارو را به صورت یک پودر رقیق رها می‎کند استفاده نمایند.

– نوزادان و نوباوگان نیاز به استفاده از ماسک صورت متصل به یک دستگاه استنشاقی یا نبولایزر دارند تا مقدار صحیح دارو به آنها داده شود.

– نوزادان شیرخوار به دستگاهی به نام نبولایزر نیاز دارند، ماشینی که داروی مایع را به قطرات ریز تبدیل می‎کند. نوزاد ماسک زده و در طول تحویل دوز صحیح دارو توسط نبولایزر به طور نرمال تنفس می‎کند.

برنامه اجرایی آسم

برای ایجاد یک پلن اجرایی مکتوب والدین باید با پزشک همکاری کنند. این کار می‎تواند بخش مهمی از روند درمان تلقی شود، به ویژه اگر کودک دچار آسم شدید باشد. برنامۀ مزبور می‎تواند کمک کند تا:

– والدین متوجه شوند که چه هنگامی به تنظیم داروهای طولانی اثر نیاز هست

– میزان کارآیی درمان ارزیابی شود

– نشانه‎های حمله آسم شناسایی شده و والدین بدانند که در هنگام بروز این حملات چه باید بکنند

– والدین بدانند که چه هنگامی به دکتر یا کمک اورژانسی نیاز هست

کودکانی که از هماهنگی و درک کافی برخوردارند می‎توانند از یک دستگاه قابل حمل دستی برای اندازه‎گیری مزان درست بودن تنفس خود استفاده کنند (پیک فلومتر). یک برنامۀ ثبت شده درمان آسم می‏تواند به کودک یادآوری کند که در هنگام رسیدن اندازه‎گیری اوج جریان به حدی معین چه کاری باید انجام دهد.

برنامه اجرایی می‎تواند از اندازه‎گیری پیک جریان و علایم برای دسته‎بندی آسم کودک در نواحی مختلف مثل ناحیۀ سبز، ناحیۀ زرد و ناحیۀ قرمز استفاده کند. این نواحی یا علایم کنترل مناسب آسم، علایم به نوعی تحت کنترل و علایم با کنترل ضعیف مشخض شده‎اند. این کار ردیابی جریان آسم در کودک را آسان‎تر می‎کند.

علایم و محرک‎های آسم در کودک محتمل هست که در گذر زمان دچار تغییر شوند. والدین نیاز به آن دارند که علایم را به دقت زیر نظر بگیرند و با دکتر برای تنظیم دوز مصرفی داروها همکاری کنند.

اگر علایم آسم در کودک در یک دورۀ زمانی تحت کنترل کامل قرار گیرد، این احتمال وجود دارد که پزشک دوز داروهای مصرفی کودک را کاهش دهد یا مصرف دارو را به طور کامل قطع کند. اگر بیماری آسم در کودک تحت کنترل مناسب قرار نداشته باشد دکتر ممکن هست میزان مصرف دارو را برای کودک افزایش داده یا نوع داروی مصرفی وی را تغییر دهد.

سبک زندگی و مداوای خانگی

برداشتن گام‎هایی در راستای کاهش میزان مجاورت کودک با عوامل محرک آسم در وی باعث کاهش احتمال بروز حملات آسم در او خواهد شد. برداشتن قدم‎هایی در این مسیر بسیار وابسته به عوامل محرک آسم در کودک هست. در ادامه چند مورد کمک کننده در این باره فهرست شده هست:

– پایین نگه داشتن میزان رطوبت در خانه. اگر شما در منطقه‎ای مرطوب زندگی می‎کنید، برای استفاده از دستگاه‎های خشک کننده هوا (دستگاه ضد رطوبت) با پزشک مشورت کنید.

– تمیز نگه داشتن هوای داخل منزل. استفاده از دستگاه تهویه هوا در داخل منزل مفید خواهد بود. این دستگاه‎ها باید به طور منظم تمیز شده و فیلترهای آنها تعویض گردد. در عین حال استفاده از فیلتر ریزذرات در سیستم تهویه موردی هست که می‎تواند قابل ملاحظه دانست.

– کاهش میزان موی حیوانات خانگی. اگر کودک دچار آلرژی نسبت به موی حیوانات خانگی باشد، بهترین کار خودداری از نگهداری حیوانات دارای خز و مو هست. در عین حال حمام کردن منظم حیوانات می‎تواند باعث کاهش میزان موی آنها در محیط خانه شود.

– استفاده از تهویه هوا. دستگاه‌های تهویه هوا می‎توانند میزان گرده معلق در هوا از ناحیۀ درختان، سبزه‎ها و علف‌ها و بذر گیاهان را در فضای داخل خانه کاهش دهند. این دستگاه‎ها در عین حال میزان رطوبت را در فضای داخلی کاهش می‌دهند و می‎توانند سبب کاهش میزان تماس کودک با هیره‌ها شوند. اگر خانه فاقد دستگاه تهویه مطبوع هست مردم می‎تواند در فصول گرده‎افشانی گیاهان پنجره‎ها را ببندند.

– در حداقل نگه داشتن میزان گرد و غبار. مـیزان گرد و غبار را که می‎توانند علایم شبانه آسم را با جایگزینی بعضی اقلام در اتاق خواب تشدید کنند، کاهش دهید. برای مثال می‎توان بالش، متکا، و تشک خواب را در پوشش ضد غبار قرار داد. جایگزینی قالی و قالیچه را با سطوح سخت مثل کارپت به ویژه در اتاق خواب کودک را می‎توان مد نظر قرار داد. 

– نظافت منظم خانه. خانه باید دستکم یک بار در هفته برای پاکسازی غبار و مواد آلرژی‎زا به طور کامل نظافت شود.

– کاهش میزان تماس کودک با هوای سرد. اگر هوای سرد و خشک باعث افزایش میزان آسم در کودک می‎شود، استفاده از ماسک صورت در خارج از خانه می‎تواند مفید باشد.

طب جایگزین

در حالی که بعضی مداواهای جایگزین برای درمان آسم مورد استفاده قرار می‎گیرد، در اغلب موارد آنها به تحقیق بیشتری نیاز دارند تا میزان کارآیی این درمان‎های جایگزین مشخص گردد و عوارض جانبی محتمل آنها ارزیابی شود. درمان‎های جایزگین که ممکن هست در درمان آسم کمک کننده باشند عبارتند از:

– تکنیک‎های تنفسی. این تکنیک‎ها شامل برنامه‎های تنفس ساختارمند مثل تکنیک تنفس بوتیکو، روش پاپورث و تکنیک‏های تنفسی یوگا (پرانایاما) هست.

– طب سوزنی. این تکنیک در طب سنتی چین ریشه دارد. طب سوزنی شامل استفاده از سوزن‎های باریکی هست که در نقاط استراتژیک بدن بچه فرو برده می‎شوند. بعضی موارد طب سوزنی مستلزم خودداری‎هایی هست که ممکن هست رعایت آنها برای کودکان خردسال دشوار باشد. این رویکرد در مجموع ایمن و فاقد درد هست.

– تکنیک‎های ریلکسیشن. تکنیک‎هایی مثل مدیتیشن، بیوفیدبک، هیپنوتیزم و ریلکسیشن عضلانی پیشرونده ممکن هست در کمک به درمان آسم از طریق کاهش تنش و استرس مفید باشند.

– هومیوپاتی. هومیوپاتی هدف تحریک پاسخ‎های التیام‎بخش خود بدن را با استفاده از دوزهای بسیار اندک مواد مسبب علایم دنبال می‎کند. در مورد آسم مداوای هومیوپاتی از موادی مثل گرده و دانه‎های گیاهان استفاده می‎کند که محرک واکنش آسم هستند. هنوز شواهد کافی برای تعیین میزان کمک هومیوپاتی در درمان آسم ناشی از آلرژی در دست نیست.

– مکمل‎ها و داروهای گیاهی. بعضی داروهای گیاهی و مکمل‌ها بعضی شواهد را در مورد مفید بودن در درمان آسم نشان داده‎اند که از جملۀ آنها می‏توان به بتا کاروتن، سیاه‎دانه، روغن ماهی و منیزیم اشاره کرد. در هر حال، مطالعات بیشتری برای تأیید فواید آنها نیاز هست.

گیاهان دارویی و مکمل‎ها ممکن هست عوارض جانبی داشته و با بعضی داروهای دیگر که کودک دچار آسم مصرف می‎کند تداخل ایجاد کنند. پیش از استفاده از هر گونه داروی گیاهی یا مکمل باید با پزشک مشورت شود.

مدارا و حمایت

کمک به کودک دچار آسم برای مدیریت بیماری خود می‎تواند کاری استرس‎زا باشد. نکات زیر را به خاطر بسپرید تا در حد امکان زندگی شکل نرمالی به خود بگیرد:

– درمان را به بخش متعارفی از زندگی خود تبدیل کنید. اگر کودک شما ناچار هست که روزانه دارو مصرف کند این کار را به امری شاق تبدیل نکنید – مصرف دارو باید به کاری روزمره مثل خوردن صبحانه و مسواک زدن دندان تبدیل شود.

– از یک پلن اجرایی مکتوب برای آسم استفاده کنید. با پزشک برای ایجاد یک برنامه اجرایی کار کنید و این برنامه را به صورت مکتوب در اختیار تمامی مراقبان کودک مثل پرستار، آموزگاران، مربیان و والدین دوستان فرزند خود قرار دهید.

دنبال کردن یک پلن اجرایی می‎تواند به والدین و کودک دچار آسم در شناسایی زودهنگام علایم، ارائۀ اطلاعات مهم در مورد چگونگی مواجهه با علایم بیماری به صورت روزمره و مقابله با حملات آسم کمک کند.

– مشوق باشید. بر روی مواردی تمرکز کنید که کودک شما قادر به انجام آنها هست نه بر روی چیزهایی که وی قادر به انجام آنها نیست. آموزگاران، مراقبان مدرسه، مربیان، خویشاوندان و دوستان خود را در مدیریت آسم کودک خود دخالت دهید. فعالیت‎های نرمال و بازی را در کودک تشویق کنید. فعالیت‎های کودک را خارج از دایرۀ خطری که از ناحیۀ آسم متوجه آنها می‌شود محدود نکنید. برای کنترل علایم آسم ناشی از ورزش با پزشک مشورت کنید.

– در هنگام مواجهه با علایم آسم خونسرد باشید. در صورت برخورد با شدت‎گیری علایم آسم دستپاچه نشوید. در این مواقع بر پلن اجرایی درمان آسم کودک خود تمرکز کنید تا در هر مرحله بدانید که چه اتفاقی در پیش رو هست.

– با والدین دیگر کودکان دچار آسم صحبت کنید. راه‎های متعددی در فضای مجازی و نیز گروه‎های حمایتی محلی برای ارتباط والدین دارای فرزندان مبتلا به آسم وجود دارد. این والدین دارای چالش‎های مشابهی هستند و آشنایی آنان با یکدیگر باعث می‎شود تا دچار احساس تنهایی نباشند و نیز از تجربه‎های یکدیگر کمک بگیرند.

– به کودک خود کمک کنید تا با دیگر کودکان دچار آسم ارتباط برقرار کند. این کار باعث کاهش احساس تنهایی در کودک می‎شود و نیز باعث می‎گردد تا وی به درک بهتری از آسم و درمان آن دست یابد.

  • تاریخ : ۲ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : پزشکی

موهیتو یکی از محبوب ترین نوشیدنی های فصل تابستان هست که اصالت آن به کوبا باز می گردد و می تواند گرمای شدید فصل تابستان را از بدن خارج کند. حتما شما هم دوست دارید وقتی به خانه می رسید یک نوشیدنی خوشمزه و خنک در یخچال داشته باشید و شاید هر بار با این سئوال که چطور موهیتو درست کنیم مواجه می شوید. باید به شما بگوییم تهیه موهیتو بسیار ساده هست، ۲۹ بهمن در این مطلب ، طرز تهیه موهیتو کلاسیک را به شما آموزش می دهد.

مواد لازم برای تهیه موهیتو کلاسیک برای یک نفر

  • ۱ الی ۲ قاشق چایخوری شکر
  • ۸ برگ نعناع
  • آب ½ لیمو
  • آب گازدار و یخ

طرز تهیه موهیتو کلاسیک :

ابتدا یک لیوان بلند و مستحکم بردارید. در نظر داشته باشید که لیوان کوتاه باعث خواهد شد همه چیز در هم به نظر برسد و مواد مورد نظر به خوبی با هم ترکیب نشوند. لیوان نازک نیز ممکن هست حین تهیه موهیتو بشکند. در مرحله بعد باید نعناع را در لیوان بکوبید.

موهیتو - زندگی 29 بهمن

برگ نعناع، ۲ قاشق شکر و آب لیمو را داخل لیوان بریزید. باید آب لیمو به قدری باشدکه شکر را خیس کرده و کاملا روی نعنا را بگیرد پس اگر دید که نصف لیمویی که انتخاب کردید این کار را نمی کند کمی بیشتر لیمو اضافه کنید.

موهیتو - زندگی 29 بهمن

با یک گوشکوب چوبی باریک یا قاشق به آرامی ترکیب را داخل لیوان هم بزنید. باید این کار را تا زمانی ادامه دهید که بوی نعناع در فضا پخش شود اما نباید برگ نعناع از بین برود و از هم جدا شود. دلیل کوبیدن این ترکیب خارج کردن روغن درون برگ نعناع هست و با این کار مزه موهیتو طبیعی تر و بهتر خواهد شد.

همچنین می توانید مقداری پوست لیمو نیز به این ترکیب در حال کوبیدن اضافه کنید. پوست لیمو می تواند مزه ترش تری به نوشیدنی شما بدهد، به شرطی که آن را به قدری له نکنید که مزه آن رو به تلخی برود.

موهیتو - زندگی 29 بهمن

چهار تکه یخ و آب گاز دار یا سودا به لیوان اضافه کنید. می توانید از یخ های خرد شده استفاده کنید، یخ های خرد شده سریع تر آب می شوند و نوشیدنی شما سریعتر خنک خواهد شد اما از سوی دیگر از غلظت موهیتو کم می کند. به جای آب گاز دار می توانید از آب معدنی نیز استفاده کنید.

موهیتو - زندگی 29 بهمن

موهیتوی خوشمزه و خوش بو آماده هست. نوش جان!

خوردن این نوشیدنی خوش رنگ عطش روزهای گرم تابستان را کم می کند. می توانید مقدار مواد را به هر میزان که دوست دارید افزایش دهید و یک پارچ موهیتو آماده و در یخچال نگه دارید. هرچند بهتر هست این نوشیدنی بیشتر از یک روز کهنه نشود. هر بار موقع سرو حتما آن را هم بزنید که مواد ته نشین شده دوباره با هم مخلوط شوند.

مطلب را به اشتراک بگذارید

  • تاریخ : ۲ام تیر ۱۳۹۷
  • موضوع : پزشکی

اکتیژیا [اکتازیا] در مجرای پستانی هنگامی بروز می‎کند که یک مجرای شیر زیر نوک پستان گشاد می‎شود، دیواره‎های مجرا زبر شده و مجرای مزبور از مایع پر می‎شود. این احتمال وجود دارد که مجرای شیر با ماده‎ای متراکم و چسبنده بلوک یا مسدود گردد. این وضعیت اغلب فاقد هر گونه علامت هست اما بعضی از زنان ممکن هست دچار ترشح از نوک پستان، افتادگی پستان یا التهاب مجرای مسدود شده گردند (ماستیت پیرامون مجرا).

اکتازیا در مجرای پستانی اغلب در میان زنان سنین پیش‎یائسگی – سنین بین ۴۵ تا ۵۵ سال – ظاهر می‎شود اما احتمال ایجاد آن پس از یائسگی نیز وجود دارد. این اختلال بعضی از اوقات بدون درمان نیز بهبود می‎یابد. اگر علایم ادامه یابند زنان نیاز به مصرف آنتی‎بیوتیک یا احتمالاً جراحی خواهند داشت تا مجرای شیر آسیب دیده از بدن خارج شود.

اگرچه نگران شدن در مورد بروز هر گونه تغییری در پستان طبیعی هست، اکتازیا در مجرای پستانی و ماستیت پیرامون مجرا ریسک فاکتورهای سرطان پستان محسوب نمی‎شوند.

علایم

معکوس شدن جهت قرارگیری نوک پستان

اکتازیا در مجرای پستانی به طور معمول باعث بروز هیچ نشانه یا علامتی نمی‎شود. اگر بیماری دچار علایم شود به طور معمول علایم مورد اشاره شامل موارد زیر خواهد بود:

– ترشح کثیف سفید رنگ، سبز فام یا سیاه از نوک پستان که ممکن هست در یک پستان یا هر دو بروز کند

– بروز حالت فروافتادگی در نوک پستان یا بافت اطراف پستان

– سرخی نوک پستان و گاهی از اوقات نواحی اطراف آن

– بروز توده یا حالت زبری در نزدیکی مجرای مسدود شده

– نوک پستانی که به سمت داخل چرخش می‎کند

یک عفونت باکتریایی موسوم به ماستیت ممکن هست در مجرای شیر آسیب دیده بروز کند که سبب افتادگی پستان، التهاب در ناحیۀ اطراف نوک پستان (هاله پستان) و تب می‎شود. احتمال آن هست که نشانه‎ها و علایم اکتازیا در مجرای پستانی خود به خود بهبود یابد.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم

زنان باید در صورت مواجهه با تغییراتی در پستان خود – مثل بروز یک توده تازه در آن، ترشح خود به خودی نوک پستان یا معکوس شدن حالت قرارگیری نوک پستان – به پزشک مراجعه کنند

علل

پستان‌ها از بافت‎های متصلی تشکیل شده هست که شامل یک سیستم مجاری شیر هستند – معبرهای کوچکی که شیر را به نوک پستان می‎رسانند. اکتازیا در مجرای پستانی هنگامی بروز می‎کند که یک مجرای شیر زیر نوک پستان گشاد شده، با ماده‎ای زبر و لزج مسدود و ملتهب می‎شود.

کارشناسان علت دقیق بروز اکتازیا در مجرای پستانی را نمی‎دانند. بعضی آن را به موارد فهرست زیر مرتبط می‎دانند:

– تغییرات بافت پستان به علت بالا رفتن سن. وقتی زن پا به سن می‎گذارد ترکیب‎بندی بافت پستان در فرآیندی موسوم به برگشت از بافت عمدتاً گلاندولر به بافت عمدتاً چربی تغییر می‎یابد. این تغییرات نرمال پستان بعضی از اوقات ممکن هست به انسداد مجرای شیر و التهاب همراه اکتازیا در مجرای پستانی منجر شود.

– مصرف دخانیات. کشیدن سیگار ممکن هست با گشاد شدن مجاری شیر مرتبط باشد، که که می‎تواند به التهاب و احتمالاً اکتازیا در مجرای پستانی منجر شود.

– تورفتگی نوک پستان. نوک پستانی که به تازگی حالت معکوس به خود گرفته باشد می‎تواند مجاری شیر را مسدود کرده سبب التهاب و عفونت شود. چنین وضعیتی در نوک پستان در عین حال می‎تواند نشانه‎ای از یک اختلال زیربنایی جدی‎تر مثل سرطان باشد.

عوارض

عوارض اکتازیا در مجرای پستانی به طور معمول خفیف و بیشتر آزاردهنده هستند تا جدی. این عوارض می‎توانند موارد زیر را شامل شوند:

– ترشح پستان. ترشح پستان بر اثر اکتازیا در مجرای پستانی می‎تواند مأیوس کننده باشد. نشت مایع از نوک پستان می‎تواند سبب ایجاد تر شدنی خجالت‎آور شده و لباس‎های فرد را خیس کند.

– ناراحتی پستان. اکتازیا در مجرای پستانی می‎تواند باعث ایجاد سرخی، ورم و حالت افتادگی در اطراف نوک پستان شود.

– عفونت. یک عفونت باکتریایی به نام ماستیت پیرامون مجرا ممکن هست در مجرای شیر آسیب دیده ایجاد شود، که گاهی از اوقات سبب ایجاد درد در اطراف نوک پستان، احساس کلی ناخوشی یا تب می‎شود. عدم درمان عفونت ممکن هست به بروز آبسه منجر گردد، کیسکی* پر از چرک که در بافت پستان ایجاد می‎شود و تخلیۀ آن نیاز به اقدام پزشکی دارد.

– نگرانی در مورد سرطان پستان. وقتی زنان متوجه تغییری در پستان خود می‎شوند، ممکن هست نگران آن باشند که این نشانه‏ای از سرطان پستان هست، به ویژه اگر زن دچار توده‎ای سخت در اطراف مجرای شیر شود که بر اثر اکتازیا در مجرای پستانی به وجود آمده باشد. اگرچه این موضوع مهم هست که نشانه‎ها و علایم پدید آمده در پستان به دقت وارسی گردد، باید این موضوع را به خاطر داشته باشیم که اکتازیا در مجرای پستانی باعث افزایش ریسک سرطان پستان نمی‎شود.

تشخیص

بر مبنای اطلاعات داده شده به پزشک و معاینۀ فیزیکی پستان، زنان ممکن هست به تست‎های تکمیلی شامل موارد زیر نیاز داشته باشند:

– اولتراسوند تشخیصی نوک پستان و هاله پستان. اولتراسوند از امواج صوتی برای ایجاد تصاویری از بافت پستان استفاده می‎کند. این تصاویر به پزشک امکان می‎دهد تا مجاری شیر زیر نوک پستان را بررسی کند. اولتراسوند تشخیصی به پزشک امکان می‎دهد تا بر روی نواحی مشکوک تمرکز کند.

– ماموگرافی تشخیصی. ماموگرافی با استفاده از عکسبرداری اشعه X تصاویری از پستان به دست می‎دهد که به پزشک در ارزیابی بافت پست کمک می‎کند. ماموگرام تشخیصی در مقایسه با ماموگرام غربالگری چشم‎اندازهایی با جزئیات بیشتر از نقاط مشخصی در پستان ارائه می‎دهد.

درمان

اکتازیا در مجرای پستانی در تمامی موارد نیاز به درمان ندارد. به هر حال اگر علایم مبتلابه فرد آزاردهنده باشند گزینه‌های درمانی می‎تواند موارد زیر را شامل شود:

– آنتی‎بیوتیک‎ها. پزشک ممکن هست یک دوره ۱۰ تا ۱۴ روزه مصرف آنتی‎بیوتیک را برای درمان عفونت ناشی از اکتازیا در مجرای پستانی تجویز کند. حتی اگر پس از آغاز مصرف آنتی‎بیوتیک علایم مبتلابۀ فرد به طور کامل محو شود یا به میزان قابل توجهی بهبود یابد، این موضوع کماکان مهم هست که فرد دورۀ درمان با آنتی‎بیوتیک را کامل کند.

– داروهای ضد درد. فرد می‎تواند داروهای مسکن درد ضعیف مثل استامینوفن (تاینلول و غیره) یا ایبوپروفن (ادویل، مورتین IB و بقیه) را در صورت نیاز مصرف کند. در این مورد زنان باید به تجویز دکتر در مورد بهترین گزینه دارویی برای خود عمل کنند.

– جراحی. اگر آنتی‎بیوتیک و مراقبت شخصی مثمر ثمر نباشند مجرای شیر آسیب دیده در پستان باید با عمل جراحی برداشته شود. این عمل از طریق ایجاد یک برش جراحی کوچک در بافت رنگی اطراف نوک پستان (هاله پستان) انجام می‎شود. در مورد اکتازیا در مجرای پستانی به ندرت انجام جراحی نیاز هست.

سبک زندگی و مداوای خانگی

برای تسکین علایم همراه اکتازیا در مجرای پستانی زنان باید مقیاس‎های خودمراقبتی زیر را رعایت کنند:

– استفاده از کمپرس گرم. استفاده از کمپرس گرم برای ناحیۀ نوک پستان و اطراف آن می‎تواند به تسکین درد بافت پستان کمک کند.

– استفاده از پد پستان برای ترشح نوک پستان. استفاده از پدهای پستان یا پدهای پرستای می‎تواند مانع از نشت ترشح به روی لباس شود. 

– پوشیدن سینه‎بند حمایت کننده. زنان باید از سینه‎بندهایی مناسب استفاده کنند تا ناراحتی پستان در آنها به حداقل برسد. سینه‌بند مناسب در عین حال می‏تواند پد پستان را سر جای خود نگه دارد تا ترشح نوک پستان بهتر جذب شود.

– خوابیدن در جهت مقابل. زنان باید از خوابیدن در راستای پستان آسیب دیده خودداری کنند زیرا این کار یعنی خوابیدن بر پهلوی دیگر به پیشگیری از ورم و ناراحتی بیشتر در پستان آسیب دیده کمک می‎کند.

– خودداری از مصرف دخانیات. سیگار کشیدن می‎تواند باعث دشوارتر شده درمان عفونت شود، و مصرف مداوم دخانیات می‎تواند باعث بازگشت عفونت یا بروز آبسه شود.